اولین پیروزی پرسپولیس تارتار با پاس گل یاغی

به گزارش "ورزش سه"، اگر از خود مهدی تارتار سوال شود پرسپولیس دو هفته ی ابتدایی پرسپولیس ایده آل اوست می‌گوید نه و قطعا خواهد گفت تیم او جای بیشتری برای پیشرفت دارد، هم در فاز دفاعی و هم در فاز تهاجمی. با این حال با توجه به دگر دیسی صورت گرفته در ترکیب تیم انتظار نمی رفت، مهدی تارتار به این سرعت ترکیب اصلی خود را بشناسد و به این سرعت تیمی بسازد که در دو هفته ابتدایی تهاجمی‌ترین تیم لیگ برتر باشد. 

دست کم تجربه ثابت کرده در فصول گذشته پیروزی در برابر تیم هایی چون شمس آذر و استقلال خوزستان آسان نبود. استقلال خوزستان هم استقلال را شکست داده و هم پرسپولیس را و از  این بازی ها زمان زیادی نمی گذرد و به یاد داریم شمس آذر – استقلال موسیمانه را در آزادی شکست داده بود. پرسپولیس در مصاف با استقلال خوزستان سخت کوش 4 گل زد و چه موقعیت های مسلمی توسط جلالی  و شهر آبادی  از دست داد و و اتفاقات همین دو هفته ی ابتدایی نشان می دهد، پرسپولیس و مهدی تارتار با هم سوئیچ کردند. پرسپولیس روی نوار قهرمانی و مهدی تارتار روی سبک بازی تهاجمی.

پیروزی پرسپولیس پیش از شروع بازی ها شروع شد. جایی که مهدی تارتار مصلحت را کشت و منفعت پرسپولیس را در نظر گرفت. این ایده و این سیاست موجب جدایی بازیکنانی شد که برای خیلی ها قابل باور نبود. پیروزی پرسپولیس به واقع از تیم سازی شروع شد. جایی که مهدی تارتار همانند یک شطرنج باز مهره ها را به صورتی چید که هیچ بازیکن اصلی بدون رقیب نیست. تا جایی که امروز در ترکیب تیم پرسپولیس حتی درخشش هم تضمینی برای حضور در ترکیب تیم نیست. نمونه اش علی علیپور در بازی با استقلال خوزستان با خلق موقعیت گل و گلزنی ستاره تیمش بود اما تا دقیقه 90 در زمین نماند و تعویض شد. این ها نشانه های خوبی برای یک تیم مدعی است.

پرسپولیسی که در این دو هفته دیدیم یک تیم خوب در فاز تهاجمی و یک تیم خوب در فاز دفاعی بود. 6 گل زده. امید گل این تیم در بازی با استقلال خوزستان برای اساس داده های سایت آنالیز 2.57 بوده. بازی با سیستم 2-4-4 پرسپولیس را به یک تیم تهاجمی تبدیل کرده. البته این تنها سیستم نیست که تیم را تهاجمی می کند. قطعا این خواست مهدی تارتار بوده و اینکه توانسته این خواست را به شاگردانش القا کند. دیدیم که تیم در بازی نخست و به خصوص در دقایقی از نیمه دوم پشت توپ فوتبال کرد تا از ایده های تهاجمی حریف آسیبی نبیند.

این ها نشان می دهد همان طور که پرسپولیس در فاز تهاجمی با برنامه عمل می کند، می‌خواهد در فاز تدافعی هم یک تیم خوب باشد. خیلی ها بر این عقیده اند شروع دوران مهدی تارتار در پرسپولیس برای آنها یادآور خاطرات شروع برانکو در تیم است. او یعنی مربی کروات بعد از جایگیر شدن در تیم به سرعت ترکیب تیم را تغییر داد. با بی انضباطی برخورد کرد و یکی از ستاره های تیم را کنار گذاشت و با سیستم 2-4-4 تا سال های سال با پرسپولیس در فوتبال ایران حرف اول را زد. تیم او منسجم و پر موقعیت فوتبال می کرد و اگر جایی لازم بود برای کسب نتیجه در فاز دفاعی از جان مایه می گذاشت. در تیم او او همه در حمله شرکت می کردند و همه در دفاع و منفعت تیم برای آنها از همه چیز مهم تر بود. هیچ کس حق بی انضباطی نداشت، حتی اگر ستاره ی تیم بود و باید می‌دوید و در خدمت تاکتیک تیم بود. 

آیا این پرسپولیس می تواند به پرسپولیس برانکو تبدیل شود؟ آیا مهدی تارتار می‌تواند نسخه وطنی برانکو ایوانکوویچ را برای اهالی فوتبال تداعی کند؟ با گذشت زمان پاسخ این سوالات روشن خواهد شد.

پایگاه خبری فوتبالی- در هفته سوم لیگ برتر سه مربی فرصت کسب تمامی امتیازات ممکن از سه بازی را دارند.

به گزارش فوتبالی، پس از انجام دو هفته از بازی‌های لیگ برتر، سه تیم با کسب دو برد و حداکثر امتیازات در رده‌های بالای جدول قرار گرفتند. پرسپولیس، استقلال و تراکتور سه تیم بالای جدول، در هفته سوم نیز به دنبال کسب سومین پیروزی خود هستند. البته به دلیل تقابل مستقیم پرسپولیس و تراکتور، این امکان برای هر سه تیم وجود ندارد تا بتوانند به طور همزمان امتیازات خود را به عدد 9 افزایش دهند.

پرسپولیس

تیم تارتار فراتر از حد انتظار ظاهر شد و در هر دو بازی نخست، به نتایجی دست یافت که بهترین شروع این تیم در 23 فصل اخیر است. پرسپولیس در هشت دوره مختلف لیگ برتر توانسته لیگ را با دو برد در ابتدای فصل آغاز کند اما تنها در سه دوره و با سه مربی مختلف این روند را تا هفته سوم هم ادامه داد.

در لیگ برتر سوم، وینگو بگوویچ در پایان هفته سوم توانست به سومین برد خود دست یابد. در لیگ هفتم هم افشین قطبی همین روند را تکرار کرد و در سه بازی اول 9 امتیازی شد. در لیگ برتر هفدهم هم برانکو توانست در سه بازی نخست پرسپولیس در لیگ به سه برد دست یابد و به روند خوب تیمش ادامه دهد. اکنون تارتار به دنبال آن است تا پس از ده سال، روند سه برد متوالی در سه هفته ابتدایی فصل را تکرار کند.

استقلال تهران

آبی‌پوشان تا کنون در شش دوره مختلف لیگ برتر کار خود را با دو برد آغاز کرده، اما تنها در دو دوره توانستند هفته سوم را با برد پشت سرگذاشته و به 9 امتیاز دست یابند و سهراب می‌تواند سومین مربی لقب بگیرد که در پایان هفته سوم، تیمش به حداکثر امتیازات دست یافته است.

در لیگ برتر ششم که هدایت استقلال برعهده صمد مرفاوی بود، استقلال پس از پشت سرگذاشتن ذوب آهن و مس کرمان، در هفته سوم نیز فجرسپاسی را مغلوب کرد و به امتیاز ممکن دست یافت. در لیگ برتر بیست و یکم، فرهاد مجیدی فصل را با دو برد مقابل هوادار و ذوب آهن، در هفته سوم در مصاف با تراکتور هم به برتری رسید. در این فصل هم بختیاری‌زاده این فرصت را دارد تا نام خود را در کنار مرفاوی و مجیدی قرار دهد.

تراکتور

داستان تراکتور و جواد نکونام متفاوت از دو تیم و مربی قبلی است. تراکتور تاکنون در هیچ دوره‌ای حتی نتوانسته بود در دو بازی ابتدایی به دو برد دست یابد اما پرشورها با حضور جواد نکونام توانستند به این مهم دست یابند. در صورتی که جواد نکونام هفته سوم را با برد سپری کند، برای اولین بار در تاریخ باشگاه و همچنین در دوران مربیگری خودش به چنین عملکردی دست پیدا خواهد کرد و این شروع رؤیایی را برای خود رقم خواهد زد.

به گزارش ایران ورزشی، در حالی که تا برگزاری دربی تهران 2هفته زمان باقی مانده، نحوه حضور هواداران در ورزشگاه از همین حالا به یکی از بحث‌های اصلی این مسابقه تبدیل شده است. دیداری که قرار است یازدهم شهریورماه در ورزشگاه نقش‌جهان اصفهان برگزار شود، حالا با ادعای تازه سازمان لیگ درباره اجرای قانون ۹۰ به ۱۰ همراه شده؛ ادعایی که البته با توجه به سابقه سال‌های گذشته، چندان نمی‌توان به عملی شدنش خوشبین بود.

حجت‌الله بهمنی، مدیر روابط عمومی سازمان لیگ، اعلام کرده برای ۸۰درصد ظرفیت ورزشگاه بلیت فروخته می‌شود و استقلال به‌عنوان تیم میزبان، ۹۰درصد سکوها را در اختیار خواهد داشت. این حرف در ظاهر همان چیزی است که سال‌ها درباره دربی وعده داده شده، اما مشکل اینجاست که ۹۰-۱۰ تاکنون بیشتر از آنکه یک قانون اجرایی باشد، به یک وعده تکراری تبدیل شده است. دربی‌های گذشته بارها با همین ادعا برگزار شدند، اما در نهایت تقسیم سکوها به شکل سنتی ۵۰-۵۰ انجام شد؛ حتی دربی اراک نیز نتوانست این الگو را تغییر دهد.

این بار البته شرایط کمی متفاوت است. بازی رفت در اصفهان برگزار می‌شود و طبیعتاً میزان استقبال هواداران استقلال و پرسپولیس از یک دربی خارج از تهران با مسابقه‌ای در ورزشگاه آزادی قابل مقایسه نیست. همین موضوع یک چالش تازه برای سازمان لیگ ایجاد می‌کند؛ چراکه اگر قرار باشد در بازی رفت قانون ۹۰-۱۰ اجرا شود، در صورت برگزاری بازی برگشت با میزبانی پرسپولیس در تهران، بحث سهمیه هواداران برای مسابقه دوم نیز مطرح خواهد شد. استقلالی‌ها هم از همین حالا نگرانند که اجرای قانون در اصفهان، با تغییر شرایط میزبانی در بازی برگشت اوضاع به ضرر آنها تمام شود.

اما اجرای ۹۰-۱۰ صرفاً با اعلام درصدها امکانپذیر نیست. برای چنین تغییری ابتدا باید زیرساخت و فرهنگ حضور هوادار در ورزشگاه آماده باشد. گیت‌های ورودی باید کاملاً مشخص و تفکیک‌شده باشند، بلیت‌فروشی الکترونیکی باید به شکل دقیق انجام شود و هویت خریدار و استفاده‌کننده از بلیت نیز با سامانه‌های مطمئن از جمله تشخیص چهره کنترل شود. در غیر این صورت، روی کاغذ می‌توان ۹۰درصد ظرفیت را به یک تیم داد، اما در عمل کنترل سکوها دشوار خواهد بود. نمونه قابل توجه، دربی میلان و اینتر است؛ مسابقه‌ای که به‌طور معمول در سن‌سیرو برگزار می‌شود، اما هواداران دو تیم مطابق سهمیه تعیین‌شده در سکوهای خود قرار می‌گیرند. تفاوت فقط در قانون نیست؛ سال‌ها فرهنگ‌سازی، تفکیک ورودی‌ها و کنترل دقیق بلیت‌ها باعث شده اجرای چنین مدلی امکان‌پذیر باشد. بنابراین اگر سازمان لیگ واقعاً می‌خواهد دربی را ۹۰-۱۰ برگزار کند، این بار باید فراتر از یک وعده عمل کند. در غیر این صورت، احتمال اینکه باز هم دربی تهران با همان نسخه قدیمی ۵۰-۵۰ برگزار شود، کم نیست؛ نسخه‌ای که سال‌هاست سازمان لیگ از تغییر آن صحبت می‌کند، اما هنوز نتوانسته آن را به واقعیت تبدیل کند.

انتهای پیام/