دانیال امینی / بازگشت فرهنگ تعمیر را نمیتوان صرفاً یک تغییر سلیقه دانست. پشت این رفتار، مجموعهای از تحولات اقتصادی و اجتماعی قرار دارد؛ از کاهش قدرت خرید و افزایش قیمت کالاهای بادوام گرفته تا کاهش درآمد واقعی خانوار، دشوارتر شدن دسترسی به کالاهای خارجی و افزایش هزینه جایگزینی وسایل. وقتی قیمت یک وسیله خانگی یا الکترونیکی به اندازهای بالا میرود که خرید دوباره آن برای خانوار سنگین است، تعمیر از یک انتخاب فرعی به راهی برای حفظ سطح زندگی تبدیل میشود.در واقع «نسل تعمیرکار» تصویری از جامعهای است که تلاش میکند با منابع محدود، عمر داراییهای خود را طولانیتر کند. این رفتار اگرچه در ظاهر نشانه صرفهجویی است، اما در لایه عمیقتر خود، روایتگر تغییر سبک زندگی و کاهش قدرت خرید خانوارهاست.
وقتی خرید نو دیگر آسان نیست
یکی از نخستین نشانههای تغییر رفتار مصرفکنندگان، افزایش فاصله میان درآمد خانوار و قیمت کالاهای بادوام است. در گذشته ممکن بود خرابی یک وسیله خانگی بهانهای برای خرید مدل جدید باشد، اما امروز بسیاری از خانوارها ابتدا قیمت کالای جایگزین را بررسی میکنند و سپس هزینه تعمیر را میسنجند. هرچه این فاصله بیشتر شود، تصمیم به تعمیر منطقیتر میشود.افزایش قیمت لوازم خانگی، تلفن همراه، رایانه، تجهیزات الکترونیکی، مبلمان و حتی پوشاک باعث شده عمر مصرفی بسیاری از کالاها افزایش پیدا کند. مردم سعی میکنند وسایلی را که در گذشته شاید پس از چند سال تعویض میکردند، مدت بیشتری نگه دارند. تعمیر صفحه نمایش تلفن همراه، تعویض قطعات ماشین لباسشویی، تعمیر یخچال، بازسازی مبلمان یا حتی دوخت دوباره لباس، بخشی از همین تغییر رفتار است.در این میان، بازار تعمیرات نیز شکل تازهای پیدا کرده است. تعمیرکار دیگر تنها فردی نیست که یک وسیله خراب را دوباره به کار میاندازد؛ در بسیاری از موارد، او بخشی از زنجیره حفظ دارایی خانوار است. افزایش تقاضا برای تعمیرات تخصصی لوازم الکترونیکی و خانگی، تعمیر خودرو و بازسازی وسایل مختلف نشان میدهد که خانوارها به دنبال راههایی برای کاهش هزینههای جایگزینی هستند.حتی در بازار خودرو نیز میتوان این تغییر را مشاهده کرد. افزایش قیمت خودروهای نو و هزینه بالای خرید خودرو باعث شده بسیاری از مالکان به جای تعویض خودرو، به تعمیرات اساسی، بازسازی و نگهداری بیشتر …
