سیدمجتبی تقوینژاد، نایبرئیس هیئتمدیره شرکت معدنی و صنعتی گهر زمین، در یادداشتی با تشریح چالشهای افزایش عمق معدن و رشد هزینههای حمل در سالهای پیشرو، اجرای سیستم سنگشکنی و انتقال داخل پیت (IPCC) را گامی راهبردی برای افزایش بهرهوری، کاهش مصرف سوخت و هزینههای عملیاتی، کاهش وابستگی به ناوگان کامیونهای فوقسنگین و تقویت تابآوری تولید در معدن گهرزمین دانست و تاکید کرد که آینده معدنکاری کشور نیازمند عبور از الگوی ماشینآلات بیشتر و حرکت به سمت بهرهوری بیشتر است.
در اقتصاد معدن، هر تصمیم فنی باید با ملاحظات اقتصادی، عملیاتی و راهبردی اخذ شود. گاهی یک تصمیم فنی، در واقع یک تصمیم اقتصادی و حتی راهبردی است. اینکه سنگ و باطله چطور جابهجا شوند، فقط انتخاب بین چند دستگاه نیست.
این انتخاب مستقیم با قیمت تمامشده، مصرف سوخت، تامین ارز، محیط زیست، سرمایهگذاری، ایمنی و تداوم تولید گره خورده است. معادن ایران امروز با این مساله روبهرو هستند. مطالب پیشنهادی لزوم باز تعریف دفاع مقدس برای نسل جدید ۱۴۰۲/۰۷/۰۹ نفوذ ناپذیری برخی بانک ها حتی با قانون جدید! ۱۴۰۳/۰۲/۱۸ معماری تازه حمل در بزرگترین معدن سنگ آهن کشور
معدن سنگآهن گهرزمین بهعنوان بزرگترین معدن سنگ آهن کشور امروز بر سر دوراهی بزرگی قرار دارد. این معدن بیش از ۴۸۰میلیون تن ذخیره باقیمانده دارد و بهتدریج عمیقتر میشود. هرچه عمق بیشتر شود، یک واقعیت ساده اما مهم خود را نشان میدهد: دامپتراک باید مسافت طولانیتری را طی کند تا همان یک تن سنگ یا باطله را جابهجا کند. این به معنای افزایش زمان و کاهش میزان استخراج است.
در نگاه اول راهحل جبران، ساده به نظر میرسد؛ ماشینآلات بیشتری اضافه کنیم. اما اقتصاد معدن پیچیدهتر از اینهاست. کامیون بیشتر یعنی هزینه بالاتر، مصرف بالای گازوئیل، لاستیک بیشتر، آلودگی بالا، تعمیرات زیاد، جادههای عریضتر و نیروی انسانی بیشتر. در نهایت هم هزینه تمامشده بالاتر.
مطالعات انجامشده برای گهرزمین نشان میدهد اگر حمل مواد در سالهای …
