وقتی از جنگ سخن میگوییم، معمولاً ذهنها بهسمت آوار، انفجار، کشتهها و خسارتهای اقتصادی میرود. اما جنگ، ویرانی دیگری هم دارد؛ ویرانیای که شاید امروز صدایی نداشته باشد، اما پژواک آن سالها بعد در کشور شنیده خواهد شد.
جنگ، ریتم عادی زندگی کودکان را بر هم میزند؛ آنان را ناگهان از بازی، دوستان، مدرسه، معلم و برنامه روزانهشان جدا میکند و احساس امنیت را از آنان میگیرد. اما برای کودک، مدرسه فقط مکانی برای دریافت آموزش نیست که بتوان آن را با آموزش مجازی یا ماندن در خانه جایگزین کرد. مدرسه بخشی از خودِ کودکی است؛ جایی که کودک برای نخستینبار زندگی جمعی را تجربه میکند، دوست پیدا میکند، گفتوگو و حل اختلاف را میآموزد، مسئولیتپذیری را تمرین میکند، اعتمادبهنفس به دست میآورد و جایگاه خود را در جهان کشف میکند. به همین دلیل، حق آموزش صرفاً حق دسترسی به محتوای درسی نیست؛ حق حضور در مدرسه و بهرهمندی از تجربههایی است که شخصیت، هویت و مهارتهای اجتماعی کودک را شکل میدهد. …
