در دامنه های سرسبز رشته کوه البرز و در جوار قله اسطوره ای دماوند، روستایی کهن و بکر به نام «پلور» خودنمایی می کند. این روستا که از توابع شهرستان دماوند در استان تهران است، نه تنها یکی از زیباترین مقاصد گردشگری استان محسوب می شود، بلکه به عنوان آخرین سکونتگاه پیش از صعود به قله دماوند، از اهمیت ویژه ای برخوردار است. پلور با طبیعت بکر، هوای مطبوع کوهستانی و تاریخچه غنی، هر ساله میزبان هزاران گردشگر، کوهنورد و طبیعت دوست از سراسر ایران و جهان است. در این مقاله به بررسی جامع جنبه های مختلف روستای پلور در دماوند می پردازیم؛ از موقعیت جغرافیایی و تاریخچه آن گرفته تا جاذبه های طبیعی، فرهنگ مردمان و فرصت های توسعه گردشگری. موقعیت جغرافیایی و ویژگی های اقلیمی روستای پلور
روستای پلور در فاصله حدود ۶۵ کیلومتری شمال شرقی تهران و در مسیر جاده هراز (تهران-آمل) قرار گرفته است. این روستا در مختصات جغرافیایی ۳۵ درجه و ۵۰ دقیقه عرض شمالی و ۵۲ درجه و ۳ دقیقه طول شرقی واقع شده و ارتفاع آن از سطح دریا در حدود ۲٬۲۰۰ متر است. همین ارتفاع قابل توجه، موجب می شود تا پلور از آب وهوایی کوهستانی و معتدل در تابستان و سرد و خشک در زمستان برخوردار باشد. میانگین دمای سالانه این منطقه حدود ۹ درجه سانتی گراد است و زمستان های آن با بارش برف فراوان همراه است که گاه تا چند ماه جاده های دسترسی را تحت تأثیر قرار می دهد.
یکی از ویژگی های منحصربه فرد پلور، قرارگیری آن در کریدور ارتباطی مهم جاده هراز است؛ جاده ای که تهران را به استان مازندران و دریای خزر متصل می کند. این موقعیت استراتژیک، پلور را به یکی از پرترددترین روستاهای گردشگری کشور تبدیل کرده است. همچنین پلور در همسایگی مناطق حفاظت شده ای مانند منطقه حفاظت شده «لار» و پارک ملی لار قرار دارد که غنای زیستی و طبیعی منطقه را دوچندان می کند. تاریخچه و پیشینه تاریخی
پلور از قدمتی طولانی برخوردار است که آن را به یکی از کهن ترین سکونتگاه های منطقه دماوند تبدیل کرده است. بررسی های تاریخی نشان می دهد که این منطقه از دوران باستان محل تردد کاروان ها و سکونت اقوام مختلف بوده است. موقعیت پلور در حاشیه جاده تاریخی که از طریق تنگه هراز به مازندران می رسید، موجب رونق تجارت و تبادل فرهنگی در این ناحیه بوده است. یکی از ارزشمندترین آثار تاریخی پلور، …
