کشف تصادفی یک کاربر کانادایی
جوئل لاپوینت، ستارهشناس آماتور کانادایی، در سال ۲۰۲۴ هنگام تحقیق برای یک سفر کمپینگ در منطقه کوت-نورد، متوجه یک الگوی دایرهای عجیب در اطراف دریاچه مارسال شد. او با مشاهده این ساختار که حدود ۶۲ مایل (۱۰۰ کیلومتر) شمال مگپی قرار داشت، به وجود یک دهانه برخوردی مشکوک شد.
تأیید علمی و نامگذاری
لاپوینت برای تأیید حدس خود با محققان تماس گرفت. پروفسور گوردون اوسینسکی، زمینشناس بریتانیایی، به همراه تیم خود با نمونهبرداری از منطقه، شواهد قطعی را پیدا کردند: زیرکن (Zircon): مادری که در اثر برخوردهای شدید شکل میگیرد. مخروطهای شکسته (Shatter Cones): ساختارهایی که بر اثر عبور امواج ضربهای از برخورد شکل میگیرند. سنگ ذوبشده (Melt Rock): سنگی که در دما و فشار بسیار بالا، مانند زمان برخورد شهابسنگ، تشکیل میشود.
قدمت دهانه
آزمایشهای آزمایشگاهی نشان داد که این شهابسنگ حدود ۳۹۰ میلیون سال پیش به زمین برخورد کرده است. این رویداد که پیش از ظهور دایناسورها (حدود ۲۳۰ میلیون سال پیش) رخ داده، یک رویداد انقراضآور نبوده است.
نامگذاری دهانه
پس از مشورت با شورای بومی Ekuanitshit Innu در منطقه، این دهانه به نام «Uhaachatik Crater» (که در گوگل مپس به صورت Uhackatik نوشته شده است) نامگذاری شد.
سایر اکتشافات با گوگل مپس و گوگل ارث
گوگل مپس و گوگل ارث ابزارهای قدرتمندی برای اکتشافات علمی بودهاند. نمونههای دیگر: دهانه کامل (Kamil Crater, ۲۰۰۸): کشف با گوگل ارث؛ یکی از بهترین دهانههای برخوردی حفظشده با عرض ۱۴۸ فوت و عمق ۵۲ فوت. اسکلت Australopithecus sediba (۲۰۰۸): لی برگر با استفاده از گوگل ارث، منطقه مالاپا در آفریقای جنوبی را کشف کرد که به فسیلی از یک گونه انسانی اولیه (حدود ۲ میلیون سال قدمت) منجر شد. جنگل مانت مابو (Mount Mabu) در موزامبیک: تصاویر ماهوارهای گوگل ارث به شناسایی این جنگل دستنخورده (با وسعت حدود ۷,۸۸۰ هکتار) کمک کرد که محل زندگی حداقل ۱۰ گونه جدید است.
انتهای پیام
