گزارش آگهی/ نشت اطلاعات همیشه با حملهای پیچیده یا هشداری واضح آغاز نمیشود. گاهی کاربر در مدت کوتاهی تعداد زیادی فایل را باز میکند، آنها را در یک فایل فشرده قرار میدهد و سپس به ایمیل شخصی یا حافظه جانبی منتقل میکند. هرکدام از این رفتارها ممکن است دلیل موجهی داشته باشند؛ اما ترکیب آنها میتواند نشانه افزایش ریسک نشت اطلاعات باشد. سازمان برای تشخیص چنین موقعیتهایی باید به دسترسی کاربران، نوع داده و مسیر انتقال آن دید کافی داشته باشد. هدف، مشکوک دانستن همه کارکنان نیست. تیم امنیت باید میان فعالیت عادی، خطای انسانی و رفتار پرریسک تفاوت بگذارد. شناسایی این نشانهها به تیم امنیت کمک میکند پیش از خروج اطلاعات، رفتارهای مهم را در اولویت قرار دهد و بهجای بررسی حجم زیادی از هشدارها، روی رخدادهای جدیتر تمرکز کند. دسترسی مجاز چگونه میتواند به نشت اطلاعات منجر شود؟
دسترسی مجاز همیشه به معنای استفاده مجاز از اطلاعات نیست. ممکن است کاربر براساس مسئولیت شغلی خود اجازه مشاهده یک فایل را داشته باشد؛ اما انتقال همان فایل به ایمیل شخصی یا حافظه جانبی، سیاستهای سازمان را نقض کند. ریسک زمانی بیشتر میشود که سازمان پس از تغییر سمت، جابهجایی میان واحدها یا پایان یک پروژه، مجوزهای کاربران را بازبینی نکند. در این شرایط، افراد همچنان به اطلاعاتی دسترسی دارند که دیگر برای انجام وظایفشان ضروری نیست.
حسابهای ممتاز نیز به کنترل دقیقتری نیاز دارند. مدیران سیستم معمولاً به سرورها، پوشهها و برنامههای متعددی دسترسی دارند. اگر مهاجم کنترل چنین حسابی را در اختیار بگیرد، میتواند بدون عبور از بسیاری از موانع اولیه به اطلاعات حساس نزدیک شود. اجرای اصل حداقل دسترسی، بازبینی دورهای مجوزها و ثبت فعالیت حسابهای ممتاز، احتمال سوءاستفاده از دسترسیهای معتبر را کاهش میدهد. کدام رفتارهای عادی کارمندان میتوانند برای اطلاعات سازمان خطرساز شوند؟
بسیاری از رفتارهای پرریسک با هدف سرقت اطلاعات انجام نمیشوند. کارکنان گاهی برای انجام سریعتر کار از روشی استفاده میکنند که داده را از محیط تحتکنترل سازمان خارج میکند.
نمونههای رایج عبارتاند از:
ارسال فایل کاری به ایمیل شخصی
بارگذاری سند در حساب ابری شخصی
کپی …