تحقق ۷۵ درصدی افزایش ظرفیت نیروگاهی در کشور

فرید بازدار

فعال رسانه

توســعه همواره با کمبود پول و اعتبار متوقف نمی شود. گاهی بودجه هست، پروژه هم تعریف شــده، مدیر هم پشت میز نشســته، اما کار آن طور که باید پیش نمیرود. علت را باید جایی بیرون از جدول اعتبارات جســتوجو کرد. جایی که مرز مسئولیت ها آرام آرام کمرنگ می شود و در کنار ساختار رسمی اداره کشور، مناسباتی شکل میگیرد که در شرح وظایف نیست ، امادر تصمیم ها اثر دارد.

در حوزه هــای انتخابیهای که چند نماینده دارند، تقسیم کار برای پیگیری بهتر امور نه عجیب است و نه لزومًًا نادرست. یک نماینده ممکن اســت مسائل یک شهرستان را بیشتر دنبال کند و دیگری بر موضوعی تخصصی تمرکز داشته باشــد.

اتفاقًًا هماهنگی میان نمایندگان می تواند به سود منطقه تمام شــود. نگرانی از جایی آغاز می شود که این تقسیم کار، از پیگیری امور عبور کند و به تقسیم حوزه نفوذ برسد. یعنی کم کم چنین تصوری شکل بگیرد که فالن منطقه، اداره یا حتی مدیر،به سهم سیاسی این یا آن فرد تعلق دارد.اکنون دیگر بحث بر سر یک توافق گذرا میان چند سیاستمدار نیست. پای کیفیت حکمرانی در میان است.

مدیری را تصور کنید که باید هم به وزارتخانه و اســتانداری پاسخ بدهد و هم نگران رضایت کسی باشد که تصور می کند در ماندن یا رفتنش نقش تعیین کننده دارد.از چنین مدیری چقدر می توان انتظار اســتقالل حرفهای داشــت. حتی اگر فردی ســالم و متخصص باشــد، نفس وجود دو مرکز قدرت، تصمیمگیری را دشوار می کند. به مرور ممکن است تخصص در کنار مالحظات سیاسی بنشیند و گاهی نیز جای خود را به آن بدهد.مشــکل فقط به انتصاب مدیران ختم نمی شود.

توسعه یک منطقه را نمی توان مانند نقشهایروی میز گذاشت و با خط کش میان افراد تقسیم کرد. آب از مرز حوزه انتخابیه عبور می کند،جاده چند شهرستان را به هم پیوند میدهد، آلودگی هوا پشت تابلو ورودی یک شهر متوقف نمی شود و اشتغال نیز مسئله یک بخش یا یک اداره نیست. توسعه، ذاتًًا به هم پیوسته است. اگر این واقعیت را بپذیریم، یک پرســش جدی پیش روی ما قرار میگیرد. وقتی هر بخش از یک منطقه در ذهن سیاســتمداران به قلمروی جداگانه تبدیل شود، چه کسی تصویر بزرگ تر را خواهد دید. همین جا یکی از پیچیده ترین مشــکالت حکمرانی پدیدار می شود.

موفقیت معمو ًلا صاحبان زیادی پیدا می کند، اما شکســت نه. اگر پروژهای افتتاح شود، افراد متعددی می توانند از سهم خود در تحقق آن سخن بگویند. اما وقتی همان پروژه سال ها متوقف بماند، مردم با زنجیرهای از پاسخ ها روبهرو می شوند. مدیر از محدودیت اختیار می گوید، دستگاه باالدستی از مشکالت اجرایی و نماینده از پیگیری هایی که انجام داده اســت. در نهایت، مردم می مانند و مسئلهای که هنوز حل نشده است.این ابهام، اگر ادامه پیدا کند، آرام آرام به سیاست هم سرایت می کند.

انتخابات قرار است میدان مقایسه برنامه ها، کارنامه ها و توان نمایندگی باشد. اما وقتی دسترسی به مدیران و امکانات به بخشی از قدرت سیاسی تبدیل شود، رقابت نیز ممکن است از برنامه محوری فاصله بگیرد. آن وقت به جای اینکه پرسیده شود چه کسی برای آینده منطقه برنامه بهتری دارد، این پرسش اهمیت پیدا می کند که چه کسی نفوذ بیشتری دارد.شــاید برای تشخیص مسیر درست، کافی باشد از انتهای راه به ماجرا نگاه کنیم. اگر ده سال دیگر منطقهای توسعه یافته می خواهیم، چه چیزی باید از امروز باقی بماند.

مدیران وابسته به افراد، یا نهادهایی که با تغییر افراد همچنان درست کار می کنند. پروژه های حاصل از چانهزنی، یا برنامهای که اولویت هایش برای همه روشــن است. پاسخ تقریبًًا معلوم است. توسعه زمانی ریشه میگیرد که نهاد از فرد قدرتمندتر باشد.ایــن نگاه به معنای کمرنگ کردن نقش نمایندگان نیســت. برعکس، مجلس به نمایندگان قدرتمند نیاز دارد. اما قدرت نماینده در تعیین مدیر یک اداره خالصه نمی شود. نمایندهای که بتواند وزیر را پاســخگو کند، بودجه یک پروژه اســاسی را به منطقه بیاورد، مانع یک تصمیم نادرست شود و مسئلهای محلی را به مطالبهای ملی تبدیل کند، در جایگاهی بسیار اثرگذارتر ایستاده است.

در نهایت، مسئله بر سر چند اداره و چند انتصاب نیست. بحث بر سر این است که منطقه را با قانون اداره کنیم یا با مرزهای نانوشته نفوذ.جغرافیــای سیاسی را می توان روی نقشــه دید، اما جغرافیای نفوذ روی هیچ نقشــهای ثبت نمی شود. خطر درست از همین جا آغاز می شود. جایی که قدرت دیده نمی شود، اما اثر می گذارد و مســئولیت وجود دارد، اما صاحب آن به آسانی پیدا نمی شود. توسعه در چنین زمینی دشوار است. توسعه به قلمروهای بیشتر نیاز ندارد، به مسئولیت های روشن تر نیاز دارد.

به گزارش گروه اجتماعی خبرگزاری دانشجو، مسعود لطفی، مدیرعامل شرکت بهره‌برداری متروی تهران و حومه، با اشاره به روند تأمین قطعات مورد نیاز مترو اظهار کرد: شرکت بهره‌برداری به‌صورت سالانه برای تأمین قطعات اقدام می‌کند و بخش عمده این نیاز از طریق شرکت‌های داخلی تأمین می‌شود.

وی افزود: چه قطعات تولید داخل باشند و چه وارداتی، خرید آنها از طریق شرکت‌های داخلی انجام می‌شود و شرکت بهره‌برداری به‌صورت مستقیم برای خرید از چین یا سایر کشورها اقدام نمی‌کند.

لطفی درباره آخرین وضعیت اورهال ناوگان مترو گفت: امسال اورهال ۳۰ قطار AC و ۵۰ واگن خط پنج در برنامه قرار دارد و میزان پیشرفت اورهال سالانه نسبت به سال گذشته ۴۰ درصد افزایش یافته است.

وی ادامه داد: در پنج ماه ابتدایی سال، تاکنون ۶۹ واگن متروی تهران اورهال شده‌اند.

مدیرعامل شرکت بهره‌برداری متروی تهران و حومه همچنین درباره وضعیت پله‌برقی‌های ایستگاه‌ها گفت: در حال حاضر ۱۳۷۸ پله‌برقی در متروی تهران وجود دارد که میزان آماده‌به‌کاری آنها به ۹۹.۸ درصد رسیده است.

لطفی خاطرنشان کرد: پله‌برقی یک تجهیز الکتریکی و مکانیکی است و به تعمیرات و اورهال دوره‌ای نیاز دارد؛ بنابراین بخشی از تجهیزات به‌صورت موقت برای انجام تعمیرات از مدار خارج می‌شوند.

وی افزود: وضعیت خرابی یا اورهال پله‌برقی‌های ایستگاه‌ها به‌صورت روزانه اطلاع‌رسانی می‌شود و در صورت خروج محدود تعدادی از تجهیزات از مدار، تلاش می‌شود در کوتاه‌ترین زمان ممکن دوباره به چرخه خدمت بازگردند.

به گزارش تابناک؛ امیر سرلشکر «امیر حاتمی» فرمانده کل ارتش جمهوری اسلامی ایران با صدور پیامی روز صنعت دفاعی را به سردار سرتیپ پاسدار سید مجید ابن‌الرضا، سرپرست محترم وزارت دفاع و پشتیبانی نیرو‌های مسلح تبریک گفت.

متن پیام بدین شرح است.

بسم‌الله الرحمن الرحیم

برادر ارجمند: سردار سرتیپ پاسدار سید مجید ابن‌الرضا

سرپرست محترم وزارت دفاع و پشتیبانی نیرو‌های مسلح

سلام علیکم

فرارسیدن روز صنعت دفاعی، فرصت مغتنمی است برای پاسداشت مجاهدت‌های خالصانه و تلاش‌های شبانه‌روزی دانشمندان و متخصصان توانمند صنعت دفاعی کشور که با تکیه بر دانش بومی، اراده جهادی و خودباوری ملی، قله‌های پیشرفت و خودکفایی را یکی پس از دیگری فتح کرده‌اند.

وزارت دفاع و پشتیبانی نیرو‌های مسلح طی سال‌های گذشته با طراحی، ساخت و ارتقای طیف گسترده‌ای از تجهیزات و سامانه‌های دفاعی مورد نیاز نیرو‌های مسلح، نقش مؤثری در تقویت قدرت بازدارندگی و ارتقای توان دفاعی جمهوری اسلامی ایران ایفا کرده است. بخش مهمی از این دستاورد‌ها در میدان‌های واقعی نبرد و در جنگ‌های اخیر، کارآمدی و قابلیت‌های خود را به نمایش گذاشتند و در برابر نگاه جهانیان، به نمادی از توان و ظرفیت صنعت دفاعی بومی کشور تبدیل شدند.

آنچه امروز به برکت مجاهدت فرزندان ملت در صنعت دفاعی در اختیار نیرو‌های مسلح قرار گرفته است، تنها مجموعه‌ای از تجهیزات و سامانه‌ها نیست؛ بلکه تجلی اعتماد به توان ایرانی، خودکفایی، دانش بومی و اراده ملتی است که تصمیم گرفته، امنیت و اقتدار کشور خود را با تکیه بر توان بومی تامین کند.

در عرصه‌های دشوار اخیر نیز پیوند میان توان رزمی نیرو‌های مسلح و ظرفیت‌های کم‌نظیر صنعت دفاعی کشور، جلوه‌ای روشن از قدرت ملی جمهوری اسلامی ایران را به نمایش گذاشت و موجب شد دشمنان در برابر استقامت و توان دفاعی ملت ایران، محاسبات خود را تغییر داده و در نهایت به پذیرش تفاهم و راهکار سیاسی تن دهند.

ارتش جمهوری اسلامی ایران، همکاری و هم‌افزایی با وزارت دفاع و پشتیبانی نیرو‌های مسلح را یکی از ارکان تقویت بنیه دفاعی کشور دانسته و بر استمرار این همکاری راهبردی در مسیر تأمین نیازمندی‌های خود، ارتقای تجهیزات، انتقال تجربه و بهره‌گیری از ظرفیت‌های علمی و صنعتی کشور تأکید دارد.

در این روز پرافتخار یاد و خاطره چهار وزیر شهید دفاع و پشتیبانی نیرو‌های مسلح، به‌ویژه وزیر شهید امیر سرلشکر خلبان عزیز نصیرزاده و دیگر شهدای والامقام عرصه صنعت دفاعی، تحقیقات و پشتیبانی نیرو‌های مسلح را گرامی داشته و اعلام می‌داریم؛ ملتی که به دست توانای فرزندان خود سپر دفاعی می‌سازد و برای حفظ عزت و استقلال خود و با اتکال به فدرت لایزال الهی از آن استفاده می‌کند، نه تنها تسلیم نمی‌شود، بلکه بدون تردید پیروزخواهد شد.

اینجانب ضمن تبریک روز صنعت دفاعی را به جنابعالی و تمامی مدیران، متخصصان، دانشمندان و کارکنان خدوم وزارت دفاع و مجموعه صنایع دفاعی کشور، توفیق روزافزون این مجموعه را در مسیر تحقق فرماندهی معظم کل قوا (مدظله العالی) و تقویت هرچه بیشتر قدرت دفاعی و بازدارندگی جمهوری اسلامی ایران از درگاه خداوند متعال مسئلت دارم.

فرمانده کل ارتش جمهوری اسلامی ایران

سرلشکر ستاد امیر حاتمی