به گزارش فرتاک نیوز،
«گفتار مصنوعی» دریچهای به سوی آیندهای میگشاید که در آن افرادی که به دلیل شرایط عصبی قادر به صحبت کردن نیستند، میتوانند از طریق فکر ارتباط برقرار کنند، زیرا حسگرها عضلاتی را که میخواهیم در لبها، زبان، فک و حنجره حرکت دهیم، تشخیص میدهند.
گرگوری کوگان، دانشمند علوم اعصاب و نویسنده ارشد این مقاله از دانشگاه دوک، میگوید: «بیماران زیادی با اختلالات حرکتی ناتوانکننده، مانند ALS یا سندرم قفلشدگی وجود دارند که میتواند توانایی صحبت کردن آنها را مختل کند.»
محققان آرایه الکترود خود را روی پلاستیک انعطافپذیر فوقالعاده نازک و با درجه پزشکی ساختند، با الکترودهایی که کمتر از ۲ میلیمتر از هم فاصله دارند، که میتوانند سیگنالهای خاص را حتی از نورونهای بسیار نزدیک به یکدیگر تشخیص دهند.
طبق یک مطالعه علمی که در مجله Science Alert منتشر شده است، سوزاندراکومار دوراول، مهندس زیست پزشکی دانشگاه دوک، از یک الگوریتم یادگیری ماشینی برای ارزیابی اطلاعات ثبت شده استفاده کرد تا مشخص شود که فعالیت مغز چقدر میتواند گفتار آینده را پیشبینی کند.
کوگان …
