به گزارش فرتاک نیوز،
تنگه دم اسب در حدود ۵۰ کیلومتری جنوب شیراز و در منطقه کوهستانی کوهمره سرخی، نزدیک روستای کرهبس قرار دارد. این منطقه بخشی از شاخههای جنوبی رشتهکوه زاگرس است و بلندترین قله آن، کوه دلو با ارتفاع حدود ۳۲۰۰ متر، هوای خنک و دلپذیری به ناحیه میبخشد.
وجه نامگذاری
در انتهای تنگه، آبشاری جریان دارد که هنگام ریزش باریک، کشیده و پرآب است و شکل آن بسیار شبیه دم اسبی سفیدرنگ دیده میشود.
همین شباهت باعث شده مردم محلی و طبیعتگردان این تنگه را دم اسب بنامند؛ آبشاری که نقطه اوج مسیر تنگهنوردی است و خستگی راه را با صدای آب و خنکای مهریز از تن بیرون میبرد.
کوهمره سرخی و عشایر
کوهمره سرخی در دوران ساسانی «رم دیوان» نام داشت؛ واژه «رم» به ایلات و عشایر اشاره میکرد و رم دیوان نام یکی از گروههای عشایری ایران است که ریشه آن به شخصی به نام حسین صالح میرسد.
عشایر این منطقه سالهاست بین ییلاق و قشلاق کوچ میکنند و در مسیر تنگه، سیاهچادرها، گلههای گوسفند و بز و زندگی نزدیک به طبیعت را میتوان از نزدیک دید.
روستای کرهبس، دروازه ورود
تنگه دم اسب در نزدیکی روستای کرهبس قرار دارد که بخشی از کوهمره سرخی و دروازه ورود به این تنگه به شمار میرود.
مردم این روستا بیشتر به کشاورزی، باغداری و دامداری مشغولند و گفتگو با آنها فرصتی برای آشنایی با لهجه محلی، غذاهای سنتی و مهماننوازی منطقه است.
طبیعت و پوشش گیاهی
رود دم اسب از دل کوهها و چشمههای بالادست سرچشمه میگیرد و از میان دره باریک عبور میکند؛ در برخی نقاط کمعمق است و در بخشهایی باید احتیاط کرد.
در طول مسیر، درختان بلوط، باغهای انار و گیاهان دارویی دیده میشوند. برخی از این گیاهان از دیرباز در طب سنتی منطقه کاربرد داشتهاند.
این پوشش گیاهی هم منظره زیبایی میسازد و هم به خنکی هوا و حفظ زیستگاه جانوران کمک میکند.
حیات وحش تنگه
سنجابهای ایرانی از جذابترین ساکنان این تنگه هستند که روی شاخههای بلوط دیده میشوند؛ برای تماشای آنها باید فاصله را حفظ کرد و به آنها غذا نداد.
علاوه بر سنجابها، پرندگان شکاری، پرندگان آوازخوان …
