به گزارش نبض بازار-ایران با جاذبههای تاریخی، طبیعی و زیارتی منحصربهفرد، یکی از کشورهایی است که ظرفیت گردشگریاش با زیرساخت اقامتیاش فاصله چشمگیری دارد. آمار رسمی نشان میدهد کشور حدود ۱۴۷۰ هتل دارد که از این میان تنها حدود ۲۲۰ واحد چهار و پنجستاره هستند. اکثریت هتلها در مشهد و کیش متمرکزند و بسیاری از شهرهای گردشگریپذیر هنوز با کمبود جدی اتاق استاندارد مواجهاند. مجموع ظرفیت اقامتی کشور حدود ۴۵۵ هزار تخت برآورد میشود؛ در حالی که هدف برنامه هفتم توسعه رساندن این رقم به بیش از یک میلیون تخت است. یعنی در پنج سال باید حدود ۵۵۰ هزار تخت جدید اضافه شود و سالانه حدود ۱۰۰ هتل و مرکز اقامتی به بهرهبرداری برسد. اشتغالزایی و ارزش اقتصادی هتل
هتل فقط یک ساختمان نیست؛ یک موتور اشتغال است. هر هتل متوسط تا بزرگ دهها تا صدها نفر را بهطور مستقیم (پذیرش، خانهداری، غذا و نوشیدنی، نگهداری) و غیرمستقیم (تأمینکنندگان، حملونقل، خدمات جانبی) مشغول میکند. صنعت هتلداری و رستورانداری بخشی از زنجیرهای است که در آمارهای اشتغال کشور سهم قابلتوجهی دارد. با این حال، ضریب اشغال پایین (اغلب زیر ۴۰ درصد در سالهای اخیر) باعث شده بسیاری از هتلها با ظرفیت خالی و فشار مالی کار کنند و حتی در برخی دورهها مجبور به تعدیل نیرو شوند. ارزش واقعی هتل زمانی آشکار میشود که جریان گردشگر پایدار باشد؛ در غیر این صورت سرمایهگذاری سنگین اولیه بازدهی نمیدهد. مقایسه منطقهای؛ فاصله با ترکیه
رقیب اصلی منطقهای، ترکیه، تصویر متفاوتی دارد. این کشور بیش از ۲۱ هزار هتل، حدود ۸۸۲ هزار اتاق و نزدیک به ۱٫۸۳ میلیون تخت دارد. ظرفیت اقامتی ترکیه چندین برابر ایران است و همین زیرساخت به جذب دهها میلیون گردشگر خارجی در سال کمک کرده. امارات و عربستان نیز با سرمایهگذاریهای عظیم دولتی و خصوصی، بهسرعت ظرفیت لوکس خود را افزایش دادهاند. ایران از نظر جاذبه طبیعی و فرهنگی دست کمی ندارد، اما کمبود اتاق استاندارد (بهویژه چهار و پنجستاره) و پراکندگی نامتوازن باعث شده بخش قابلتوجهی از تقاضای بالقوه به مقصدهای دیگر برود. چرا هتلساز کم است؟ …
