به گزارش بنکر ، سالهاست که بحث اصلاح نظام بازنشستگی روی میز سیاستگذاران است. اما انگار یک نکتهی کلیدی مدام فراموش میشود. همهی صندوقها شبیه هم نیستند.
بعضیها دهها سال با انضباط مالی، مدیریت حرفهای و پایبندی به اصول بیمهای، بدون اینکه یک ریال از جیب دولت خرج کنند، تعهداتشان را انجام دادهاند. بعضیهای دیگر اما…
ولیالله سیف، رئیسکل اسبق بانک مرکزی، در یادداشتی، صریحاً میگوید که اشتباه بزرگ سیاستگذار، پیچیدن نسخهی واحد برای همهی صندوقهاست. نقره طلا را پشت سر گذاشت؛ پیشبینیها از ۶۷ تا ۱۰۰ دلار
سیف تأکید دارد که تفاوت میان صندوقهای بیمهای و حمایتی، یک تفاوت صوری نیست. ریشه در نحوهی شکلگیری، منابع و تعهداتشان دارد. صندوقی که بر پایهی محاسبات اکچوئری و حقبیمهی واقعی شکل گرفته، با صندوقی که سالها از بودجهی عمومی تغذیه کرده، قابل مقایسه نیست. اما انگار بعضیها دوست دارند همه را با یک چوب برانند. موفقها را نابود نکنیم
اینجا سوال اصلی این است: اگر صندوقی بدون کمک دولت سرپا ایستاده، چرا باید با همان نسخهای درمان شود که برای صندوقهای ورشکسته تجویز میکنیم؟ سیف میگوید این کار نه تنها عادلانه نیست، بلکه یک اشتباه راهبردی است.
به گفتهی او، صندوقهایی مثل آیندهساز و صنعت نفت، نمونههای عملیِ موفقیت هستند. ثابت کردهاند که اگر اصول رعایت شود، نظام بازنشستگی میتواند بدون اتکا به دولت، امنیت اقتصادی اعضایش را تأمین کند.
اما تهدید جدیتر اینجاست. اگر قرار باشد تفاوتها نادیده گرفته شوند و همه در یک قالب بریزند، این پیام به جامعه مخابره میشود که مدیریت حرفهای و انضباط مالی، در نهایت هیچ مزیتی ندارد. نتیجهاش چه میشود؟ از …
