سیستمهایی مانند سوئیفت که پایه اصلی تراکنشهای بانکی بینالمللی را تشکیل میدهند، معمولاً چند روز زمان میبرند و کارمزدهای قابلتوجهی از کاربران دریافت میکنند. همین محدودیتها باعث شده بسیاری از پروژههای حوزه بلاکچین، از ابتدا با هدف حل این مشکل خاص طراحی شوند.
یکی از شناختهشدهترین نمونهها در این زمینه، ریپل است؛ پروژهای که برخلاف بیتکوین و اتریوم که بیشتر بر غیرمتمرکزسازی و توسعه اپلیکیشن تمرکز دارند، از همان روز نخست برای مؤسسات مالی و بانکها طراحی شده است. رشد اشتیاق به خرید ریپل در سالهای اخیر، تا حد زیادی نتیجه همین کاربرد مشخص و واقعی است، نه صرفاً هیجان معاملاتی. بررسی این پروژه، تصویر خوبی از عواملی بهدست میدهد که یک رمزارز را برای پرداختهای بینمرزی مناسب میکنند. سرعت تسویه؛ نخستین شرط ورود به دنیای پرداخت
در سیستمهای بانکی سنتی، تسویه یک تراکنش بینالمللی میتواند از یک تا چند روز کاری زمان ببرد. برای اینکه یک رمزارز بتواند جایگزین واقعی این سیستم باشد، باید قادر باشد تراکنشها را در عرض چند ثانیه تا چند دقیقه نهایی کند. شبکههایی مانند XRP Ledger با زمان تأیید بسیار کوتاه، دقیقاً همین نیاز را پاسخ میدهند و همین ویژگی، آنها را از رمزارزهایی که بیشتر برای ذخیره ارزش طراحی شدهاند متمایز میکند.بررسی تاثیر رویدادهای اخیر بر بازارهای مالی کارمزد پایین در مقیاس بزرگ
پرداختهای بینالمللی، بهویژه در سطح مؤسسات مالی و بانکها، اغلب شامل حجم بالایی از تراکنشهای روزانه هستند. در چنین مقیاسی، حتی کارمزدهای بهظاهر کوچک میتوانند به هزینههای سنگین تبدیل شوند. رمزارزهایی که برای این کاربرد طراحی شدهاند، معمولاً ساختار کارمزدی بسیار پایینتری نسبت به شبکههایی مانند بیت کوین یا اتریوم دارند، که آنها را از نظر اقتصادی برای انتقالهای حجیم …
