به گزارش بنکر ، امروز ، تازهترین دادههای بازار پول نشان میدهد که نرخ سود بینبانکی در هفته منتهی به ۱۴ مرداد، با رشد ۰.۰۸ واحد درصدی نسبت به هفته قبل، به ۲۳.۹۴ درصد رسیده است.
این روزها ، هر نوسان کوچکی در این نرخ، برای فعالان مالی و اقتصادی حکایتهایی دارد. میدانید چرا؟ چون این عدد، بیش از هر چیز، هزینه تمامشده تأمین پول نقد برای بانکها را نشان میدهد. و وقتی این هزینه بالا میرود، یعنی بانکها برای تأمین منابع فوری خودشان، دارند بیشتر دستوپا میزنند. رشد ۰.۰۸ واحدی؛ کوچک اما پررنگ
هفته قبل، نرخ روی ۲۳.۸۶ درصد ایستاده بود. اما حالا، با همان افزایش به ظاهر ناچیز ۰.۰۸ واحد درصدی، عدد جدید ثبت شده. چهره اسکناسهای یورو تغییر میکند؛ طرحهای جدید در راه
اما همین جابهجاییهای کوچک در ادبیات پولی، خیلی هم بیاهمیت نیستند. فعالان بازار و سیاستگذار پولی، این تغییرات را با ذرهبین رصد میکنند؛ چون از تغییر در سمت عرضه و تقاضای منابع بین بانکها خبر میدهند.
واقعیت این است که نرخ ۲۳.۹۴ درصدی، یعنی بازار بینبانکی هنوز در آن کریدور فشرده و کنترلشده حرکت میکند. اما جهت حرکت؟ افزایشی بوده. و این یعنی فشار بر نقدینگی کوتاهمدت، دستکم در هفتهای که گذشت، کم نبوده. نرخ سود بینبانکی یعنی چه؟
اجازه دهید ساده بگویم. نرخ سود بینبانکی، در واقع همان هزینهای است که یک بانک برای قرض گرفتن پول از بانک دیگر پرداخت میکند. وقتی این نرخ بالا میرود، یعنی تقاضا برای پول بیشتر از عرضهاش بوده؛ یا بانکها با کمبود نقدینگی مواجه شدهاند، یا بانک مرکزی در مدیریت ذخایر سختگیرتر عمل کرده است.
و نکته جالب اینکه این نرخ، حالا دیگر به سقف ۲۴ درصد خیلی نزدیک شده. بهطوری که فاصلهاش کمتر از ۰.۰۶ درصد است. یک قدم بیشتر، میرسد به مرزی که معمولاً بانک مرکزی برای کنترل بازار پول در نظر میگیرد.
این روزها ، همه چشمها به تصمیم بعدی سیاستگذار پولی دوخته شده؛ اینکه آیا اجازه میدهد نرخ از این محدوده بالاتر برود یا با ابزارهای خودش، جلوی رشد بیشتر را میگیرد.
چون میدانیم که هرچه این نرخ بالاتر برود، هزینه پول برای کل اقتصاد بیشتر میشود. و این، در نهایت به جیب همه ما برمیگردد.
