شایانیوز- ضدآفتاب یکی از مهمترین محصولات مراقبت از پوست است و استفاده منظم از آن میتواند به محافظت پوست در برابر اشعه های مضر خورشید کمک کند. به همین دلیل، بسیاری از افراد به دنبال روش های طبیعی و کم هزینه برای ساخت ضدآفتاب خانگی هستند و موادی مانند روغن نارگیل، آلوئه ورا، شی باتر یا اکسید روی را در دستورهای خانگی به کار میبرند. اما یک نکته مهم وجود دارد: هر ترکیب خانگی که روی پوست حالت کرمی یا سفید ایجاد کند، الزاما ضدآفتاب موثر نیست. میزان SPF و محافظت در برابر UVA و UVB باید به شکل استاندارد آزمایش شود. پس بهتر است دستورهای خانگی را به عنوان محصولات مراقبتی و مرطوب کننده در نظر گرفت، نه جایگزین ضدآفتاب استاندارد. منبع: unsplash چرا ساخت ضد آفتاب خانگی میتواند مشکل ساز باشد؟
یکی از مهمترین مشکلات ضدآفتاب خانگی این است که میزان محافظت واقعی آن مشخص نیست. حتی اگر یک ماده مانند اکسید روی یا دی اکسید تیتانیوم در ترکیب وجود داشته باشد، مقدار، اندازه، ذرات، نحوه پخش شدن روی پوست و فرمولاسیون نهایی روی عملکرد آن تاثیر میگذارد. همچنین ممکن است ترکیب خانگی روی پوست به صورت یکنواخت پخش نشود و قسمت هایی از پوست بدون محافظت باقی بماند.
از طرف دیگر، ضدآفتاب های تجاری در شرایط کنترل شده از نظر میزان محافظت و پایداری بررسی می شوند. محصولی که در خانه تهیه می شود اغلب چنین آزمایش هایی را پشت سر نگذاشته است. پس نمیتوان با اطمینان گفت که مثلا SPF 30 یا SPF 50 دارد. استفاده از چنین محصولی هنگام قرار گرفتن طولانی مدت زیر نور خورشید میتواند احساس امنیت کاذب ایجاد کند. منبع: unsplash موادی که در دستورهای خانگی استفاده می شوند
در بسیاری از دستورهای اینترنتی، موادی مانند روغن نارگیل، روغن هویج، شی باتر، روغن دانه تمشک، آلوئه ورا و اکسید روی دیده می شوند. بعضی از این مواد ممکن است خواص نرم کننده یا آنتی اکسیدان داشته باشند، اما این موضوع به معنای ایجاد محافظت کافی در برابر اشعه خورشید نیست.
برای مثال، روغن های گیاهی میتوانند پوست را نرم و مرطوب کنند، اما نباید SPF مشخص و قابل اعتماد برای آن ها در نظر گرفت. اکسید روی نیز از مواد فعال مورد استفاده در برخی ضدآفتاب های معدنی است، اما اضافه کردن مقدار نامشخصی از آن به یک کرم خانگی …
