سیانان نوشت: بعدازظهر ۲۵ ژوئیه، نفتکش غولپیکر «کیکو» که مالک آن یک شرکت یونانی بود، در پایانه صادرات نفت «مسیعید» قطر پهلو گرفت؛ بندری عظیم با ۳۰ اسکله در ساحل غربی این کشور، در فاصله ۲۵ مایلی جنوب دوحه.
در ادامه این مطلب آمده است: چهار روز بعد، کیکو پس از بارگیری نفت خام، از تنگه هرمز عبور کرد. این نفتکش از نوع VLCC یا «نفتکش بسیار بزرگ حامل نفت خام» بود؛ بزرگترین کلاس نفتکشها که طول آنها به بیش از هزار فوت میرسد. کیکو با سرعت ثابت ۱۳ گره دریایی در خلیج فارس حرکت کرد؛ سرعتی نزدیک به حداکثر توان آن.
سپس در ۳۱ ژوئیه، اندکی پس از ساعت ۲ بعدازظهر و در نزدیکی سواحل دبی، کیکو ناپدید شد.
این کشتی فرستنده AIS خود را خاموش کرده بود؛ دستگاه رادیویی دریاییای که هویت، سرعت، مسیر و موقعیت کشتی را مخابره میکند. برای سامانههای ردیابی که تردد دریایی در سراسر جهان را زیر نظر دارند، گویی کیکو ناگهان ناپدید شده بود.
سپس ساعت ۱۰ صبح اول اوت، سیگنال کیکو دوباره ظاهر شد؛ اما این بار در آن سوی تنگه هرمز.
این بخشی از جدیدترین تاکتیک صنعت نفت است: عبورهای شبانه و «تاریک» از تنگه هرمز با اسکورت ارتش آمریکا.
هدف این است که از حملات پهپادی ایران جلوگیری شود؛ مشابه حملهای که یک ماه پیش کیکو را هدف قرار داده بود، اما منفجر نشده بود.
نفتکشها با خاموش کردن ردیابها از تنگه عبور میکنند
با کمک نیروی دریایی آمریکا، شرکتهای نفتی عربستان سعودی، کویت، قطر و امارات، نفتکشهایی را اجاره کردهاند که فرستندههای خود را خاموش میکنند و نفت را از خلیج فارس، از طریق تنگه هرمز، به دریای عمان منتقل میکنند.
آنجا نفت خام خود را به نفتکشهای منتظر متعلق به مشتریانشان تحویل میدهند و سپس دوباره از تنگه هرمز بازمیگردند.
این کار، بار پرهزینه ریسک بیمهای و خطر فیزیکی حملات ایران را از دوش شرکتهای کشتیرانی تجاری برداشته و آن را بر دوش دولت آمریکا و خود تولیدکنندگان نفت گذاشته است.
بر اساس ارزیابی وزارت انرژی آمریکا، این استراتژی مؤثر بوده است. این وزارتخانه میگوید عبور نفت از تنگه هرمز بهطور …
