استقلال، یکی از تیمهای همیشه مدعی قهرمانی در لیگ برتر ایران، دو هفته نخست را خوب استارت زده و امتیازات کامل را کسب کرده است. همین دو هفته، گزاره ناپایداری است؛ چراکه با توجه به ۱۸ تیمی شدن لیگ برتر، هزار و یک اتفاق در آینده ممکن است رقم بخورد. با این وجود، اما استقلالِ این فصل، فاکتورهایی برای جذابیت دارد که دنبال کردن آن برای هوادرانش را هیجانیتر میکند. اگرچه میتوان دلایل بیشتری برشمرد ولی با ۶ دلیل کموبیش واضح میتوان به جذابیت این تیم، یا دستکم، دلایلی که استقلال را تماشایی میکند، رسید.
اولین و مهمترین فاکتور، سرمربی است. سهراب برای استقلالیها چهره ناشناختهای نیست. او علاوه بر بازیکن، در چند مقطع به عنوان سرمربی و دستیار هم در این تیم کار کرده، اما هیچوقت به اندازه الان، نقش «نفر اول» را نداشته است. او در دنیای سرمربیگری هم دستی بر آتش داشته و چندان تازهکار نیست، اما باید قبول کرد، این استقلال، مهمترین تیمی است که سهراب در عصر سرمربیگریاش هدایت آن را به عهده گرفته است. مردی که همیشه با تیمهای نه چندان مدعی، سعی در ترسیم اندیشههای فنیاش داشته، حالا با استقلالی که از صفر دست خودش مانده، میتواند جولان دهد.
او پیش از این هم کُت سرمربیگری در این تیم را به تن کرده ولی با برچسب موقتی بودن، دستش چندان باز نبوده. پس، تا به همینجا، اولین دلیل برای جذابیت استقلال کنونی، سهراب و انگیزههای فنیاش است. برای قضاوت بختیاریزاده اگرچه دو هفته زود است، اما او همین حالا با تغییرات تاکتیکی که در دل استقلال به وجود آورده و البته تعویضهایی که سه امتیاز را برای باشگاهش به ارمغان آورده، نشان داده کارتهای رونکرده دیگری هم دارد. پنجره بسته
میشود این یکی را پاشنه آشیل استقلال درنظر گرفت؛ اما از سویی دیگر، میتواند عنصری برای جذابیت بیشتر این تیم باشد. پنجره استقلال بسته است و این تیم و کادر فنیاش از تقویت کادر بازیکنان عاجز ماندهاند؛ اما این یکی شبیه به صفحه شطرنجی شده که باید با سرباز، به فکر رسیدن به خانه آخر ماند و شاه رقیب را سرنگون کرد. این موضوع میتواند در ادامه استقلال را به چالش بکشد و روی دیگری از این تیم را به نمایش بگذارد. آبیهای تهران باید در سه جبهه با همین پنجره بسته مبارزه کنند، اما این مورد در فوتبال ایران چندان غریب نیست. پرسش …
