تغییر در رأس سازمان تأمین اجتماعی در ظاهر یک جابهجایی مدیریتی بود؛ اما اطلاعاتی که به دست خبرنگار ما رسیده از وجود اختلافات جدی در ماههای گذشته بر سر نحوه مدیریت سازمان و حدود اختیارات مدیرعامل حکایت دارد؛ اختلافاتی که به نظر میرسد در نهایت، تغییر مدیریت را به یک ضرورت برای بازتنظیم مناسبات درونی سازمان تبدیل کرد.
به گزارش روز نو بررسیهای خبرنگار ما نشان میدهد اختلاف میان «مصطفی سالاری»، مدیرعامل سابق سازمان تأمین اجتماعی و برخی ارکان تصمیمگیر و ناظر سازمان، صرفاً به اختلاف نظر درباره چند تصمیم اجرایی محدود نبوده است. در این میان، موضوعاتی درباره نحوه تعامل مدیرعامل با هیئت امنا، هیئت مدیره و سایر ارکان قانونی سازمان مطرح بوده و در مقاطعی، این اختلافات به مکاتبات و تذکرات رسمی نیز کشیده شده است.
بر اساس اطلاعات بهدستآمده، در سطح وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی نیز درباره نحوه اداره سازمان و چگونگی تعامل مدیریت اجرایی با سایر ارکان، اختلاف نظرهایی وجود داشته است. آنچه اهمیت این اختلافات را بیشتر میکند، این است که موضوع صرفاً بر سر یک تصمیم اجرایی یا یک اختلاف شخصی میان مدیران نبوده بلکه به حدود اختیارات، نحوه اجرای مصوبات و جایگاه ارکان قانونی سازمان بازمیگشته است.
این اطلاعات نشان میدهد در دوره گذشته، درباره نحوه اجرای برخی مصوبات و حدود اختیارات مدیریت اجرایی، تذکرات و مکاتباتی میان ارکان مختلف سازمان انجام شده است. محتوای این اطلاعات، در صورت بررسی در کنار روند تحولات مدیریتی سازمان، تصویری متفاوت از یک جابهجایی معمول مدیریتی ارائه میدهد.
در واقع، مسئله اصلی اینجا یک پرسش ساده، اما مهم است: آیا مدیرعامل سازمان تأمین اجتماعی میتواند مستقلاً تصمیمگیری کند یا مدیریت سازمان باید در تعامل و هماهنگی با هیئت امنا، هیئت مدیره و ارکان نظارتی پیش برود؟
پاسخ به این پرسش از آن جهت اهمیت دارد که تأمین اجتماعی یک سازمان معمول اجرایی نیست. میلیونها بیمهشده و بازنشسته با تصمیمات آن ارتباط مستقیم دارند و منابع آن ماهیتی بیننسلی دارد. به همین دلیل، قانون برای اداره این سازمان، ارکان مختلفی را پیشبینی کرده است تا تصمیمگیری صرفاً در اختیار یک بخش متمرکز نباشد.
اما روایت اختلافات زمانی جدیتر میشود که مشخص شود تلاشهایی نیز …
