استادیوم اختصاصی در فوتبال مدرن دیگر یک نماد تجمل یا پرستیژ نیست؛ یک دارایی اقتصادی و یکی از مهمترین پایههای درآمدزایی باشگاههاست. با این حال، حتی بزرگترین و پرهوادارترین باشگاههای ایران همچنان از داشتن ورزشگاه اختصاصی محروماند؛ مشکلی که ریشه آن را باید در اقتصاد بیمار فوتبال، ساختار دولتی و خصولتی، سوءمدیریت و نبود امنیت سرمایهگذاری جستوجو کرد. در فوتبال حرفهای امروز، ورزشگاه تنها محلی برای برگزاری مسابقه نیست. یک استادیوم مدرن میتواند از مسیر بلیتفروشی، حق نامگذاری، تبلیغات محیطی، فروشگاه، موزه، رستورانها و فضاهای تجاری، میزبانی رویدادهای مختلف و حتی اجاره مجموعه برای برنامههای غیرورزشی، درآمدی مستمر برای باشگاه ایجاد کند.
به همین دلیل، باشگاههای بزرگ دنیا ورزشگاه را نه یک هزینه، بلکه یک دارایی مولد میدانند. اما در فوتبال ایران، حتی باشگاههایی با میلیونها هوادار و گردش مالی بالا، هنوز مالک یک ورزشگاه اختصاصی نیستند. استقلال و پرسپولیس سالهاست درگیر استفاده از ورزشگاههای دولتی هستند و بخش زیادی از باشگاههای دیگر نیز شرایط مشابهی دارند. پرسش اینجاست که چرا این وضعیت تغییر نمیکند؟ …
