سایت جبهه پایداری نوشت: با این حال، در میان شروط اعلامشده از سوی رئیس مجلس، جای خالی هزینه نقض تفاهمنامه اسلامآباد از سوی آمریکا و حمله نظامی این کشور به جنوب ایران بیش از سایر موارد جلب توجه میکند. در این چهارچوب انتظار میرفت که هزینه نقض عهد آمریکا و خروج از تفاهمنامه اسلامآباد در شروط اعلامی رییس تیم مذاکرهکننده لحاظ شود.
مسئله اصلی اینجاست که اگر آمریکا بتواند هر زمان که اراده کرد یک تفاهم سیاسی را نقض کند، با اتکا به ابزار نظامی زیرساختهای ایران و منازل مسکونی را هدف قرار دهد و پس از ناکامی در تحقق اهداف میدانی خود مجدداً به همان نقطه مذاکراتی پیشین بازگردد، چه انگیزهای در ساختار تصمیمگیری آمریکا برای اجرای تعهدات به ایران باقی میماند؟
این نگرانی وقتی برجستهتر میشود که طرف آمریکایی به این جمعبندی برسد که جریمه نقض توافق و آغاز عملیاتهای نظامی، در توافق با ایران به هزینهای سیاسی و اقتصادی برای واشنگتن تبدیل نخواهد شد. در چنین شرایطی، مذاکره به یک گزینه ذخیره برای زمانی تبدیل شود که ابزار نظامی نتوانسته است اهداف مورد نظر آمریکا را محقق کند.
بر همین اساس، تیم مذاکرهکننده ایران باید این پیام روشن را به طرف آمریکایی منتقل کند که هر دور جدید مذاکره، نمیتواند از نقطهای که دور قبلی متوقف شده آغاز شود. نقض توافق، حمله نظامی و تحمیل خسارت به ایران باید در محاسبات مذاکراتی آمریکا اثر مستقیم داشته باشد. به عبارت دیگر، واشنگتن نمیتواند …
