در فاصله کمتر از یک هفته تا شروع لیگ برتر بدیهیترین مساله در فوتبال یعنی برگزاری مسابقات مقابل دیدگان تماشاچیان تبدیل به چالش شده است. چالشی که زمان کرونا استارت آن خورده شد و تا امروز عدهای با قدرت این سرنخ را نگه داشته و آن را رها نمیکنند. یک روز بیماری، یک روز اعتراضات پاییز ۱۴۰۱، یک روز خراب بودن ورزشگاهها و نبود زیرساخت، یک روز وقایع دی. این بار هم گفته میشود شرایط جنگی کشور ممکن است باعث برگزاری مسابقات بدون تماشاچی شود. فعلا تماشاچیها حذف شدند
اولین بار علی تاجرنیا مدیرعامل استقلال چند روز پیش در اظهارات خود اعلام کرد لیگ قرار است بدون تماشاگر برگزار شود. تاجرنیا با انتقاد از چنین روندی گفت: «این تصمیم پیام خوبی ندارد. جذابیت و زیبایی فوتبال به برگزاری زنده مسابقات در ورزشگاه و همراهی احساسات تماشاگران است»
در روزهای بعد هیچ کس شنیدههای علی تاجرنیا را تکذیب نکرد به این معنا که برنامه فعلا برگزاری بدون تماشاچی مسابقات است. در عین حال مقامات سازمان لیگ و فدراسیون فوتبال مثل همیشه با ارجاع دادن مساله به تصمیمات «بالا» خودشان را از ماجرا کنار کشیدند و صرفا روی بخش تلاش برای «رایزنی» تاکید کردند. این مدیران بدون توجه به مسوولیت و جایگاه خودشان تکرار کردند که تصمیم برگزاری مسابقات باید در جای دیگری گرفته شود ولی امیدوارند مسابقات بدون تماشاگر نباشد. بلافاصله بعد از این موضوع موجی از اعتراض بازیکنان و مربیان و پیشکسوتان در پاسخ به احتمال برگزاری مسابقات بدون تماشاچی به راه افتاد. عدهای تماشاچی فوتبال نمیخواهند
در سالهای اخیر ثابت شده عدهای که چندان هم جایگاه حقوقی مشخصی در چارت ورزش کشور یا حتی نهادهای تامینی برایشان تعریف نشده علاقهای به حضور هواداران در استادیوم ندارند. رسانههای نزدیک به این گروهها استدلالهایی در مورد شرایط امنیتی و سلامتی و... مطرح میکنند بدون توجه به اینکه تمام مردم در ساحتهای دیگر زندگی در موقعیتهای مشابه قرار میگیرند.
مثلا وقتی از نگرانی بابت تجمع مردم در یک مکان از دیدگاه امنیتی چه به لحاظ اقدام خدای نکرده تروریستی یا حمله دشمن صحبت میکنند پاسخ نمیدهند پس این همه مراسم بزرگ و وسیع از تشییع رهبر شهید تا تجمعات و... با امنیت کامل برگزار میشود؟ آیا امکان دارد فوتبال خلا امنیتی به وجود بیاورد؟ …
