در فرصت آب درنگ نیمه دوم، مازیار سراغ بازیکنانش نرفت. شاید حق با او بود، در آن فرصت کوتاه چه میتوان به چنین بازیکنانی گفت؟ آنها که تمام تمرینات و برنامههای چند روز گذشته برای این مسابقه را یکجا فراموش کرده بودند! شاید هم مازیار میخواست با این قهر مقطعی و اعلام علنی نارضایتی اش، شوک به بازیکنان وارد کند که اگر چنین بود، موفق شد، چرا که ملوان دیگر گلی دریافت نکرد. اما بعد از سوت پایان داور، کار کارشناسان هم مثل آنالیزورهای تیمها آغاز میشود. آنها که باید دلایل رقم خوردن نتیجه را کشف و به سرمربی ابلاغ کنند تا او در تمرینات بعدی برای بازی و بازیهای بعد، مشکلات را حل کند. حالا خلاصه ای فهرست وار از مشکلات ملوان در مسابقه با پرسپولیس، پیش روی شماست، ملوان که بازی قبل را هم در انزلی با گل دقایق آخر به فجر باخت.
اشتباهات فردی عجیب و غریب، از بالا تا پایین زمین، در ملوان موج میزد. آن قدر که شناگران متبحر بندر هم حریف این امواج نبودند. قو که هیچ، حتی اورکا با آن هوش و روش نادر که در ساحل شکار میکند، نیز نمیتوانست کاری کند! همه در صحنه گل اول دیدند که طیبیپور و پاپی، چطور اشتباه کردند و گل دوم هم از همان سمت راست ملوان، چطور به ثمر رسید. گل سوم هم که دیگر اوج شاهکار بود؛ طیبیپور کاری کرد که برای گلرهای آماتور در سطح محلات هم قفل است!
تیمت با دو گل از میزبان مدعی عقب و زیر فشار است، خودت هم با جلو آمدن بی دلیل در گل اول، مقصر بودی و حالا میخواهی مهاجمی با تجربه آقای گلی و از جام جهانی برگشته را دریبل کنی؟! طیبیپور در این مسابقه سیوهای خوبی داشت اما کیست که نداند اولین اشتباه گلر، آخرین اشتباه خواهد بود، چرا که پشت سر او کسی برای حفظ دروازه نیست.
او در ابتدای بازی مهمترین بازیکن ملوان بود که باید مقابل فشار آشنای میزبان در دقایق اولیه، مقاومت میکرد تا تیمش انسجام خود را یافته و در نیمه دوم، به دنبال نتیجه باشد اما بیدلیل از دروازه جلو آمد، در حالی که پاپی مالک صحنه و توپ و علیپور، صرفاً در تعقیب او بود. گل سوم هم که نیاز به توضیح نداشت. …
