سالها این باور عمومی وجود داشت که کاهش وزن و حفظ آن کاملاً متکی بر اراده فردی، مصرف کالری کمتر و تحرک بیشتر است. اما یافتههای محققان علوم عصبشناسی و متابولیسم نشان میدهند که مغز انسان طی صدها هزار سال تکامل یافته تا از ذخایر چربی بدن در برابر قحطی محافظت کند. این سیستم دفاعی بیولوژیک باعث میشود مغز بالاترین وزن تجربهشده را بهعنوان مبنا و «وضعیت نرمال» بپذیرد و پس از کاهش وزن، با فرایندهای پیچیده هورمونی برای بازگرداندن بدن به وزن قبلی مبارزه کند.
به گزارش Conversation، برای اجداد اولیه انسان، چربی بدن خط مرزی میان حیات و مرگ بود؛ از سویی چربی خیلی کم باعث گرسنگی میشد و در سوی دیگر چربی زیاد سرعت حرکت فرد را کم میکرد. طی سالیان متمادی، بدن انسان به مکانیسمهای دفاعی پیچیدهای مجهز شد که در مغز سیمکشی شدهاند تا از ذخایر انرژی به شدت محافظت کنند.
در دنیای مدرن امروز که مواد غذایی پرکالری و ارزانقیمت به وفور در دسترس قرار دارند و تحرک بدنی اختیاری شده است، همان سیستمهای حفاظتی که زمانی موجب بقای انسان بودند، اکنون حفظ وزن ایدهآل را فوقالعاده دشوار کردهاند. وقتی فردی وزن کم میکند، مغز این اتفاق را بهعنوان تهدیدی برای بقا تلقی میکند. تأثیر تکامل مغز بر کاهش وزن
پژوهش محققان دانشگاه کپنهاگ نشان میدهد مغز دارای ساختاری است که بالاترین وزن تجربهشده را به خاطر میسپارد. در دوران باستان، اگر انسانها در شرایط سخت و قحطی وزن کم میکردند، این حافظه بیولوژیک به آنها کمک میکرد تا در دورههای فراوانی به وزن قبلی خود …
