این مربی 63 ساله اهل ستوبال با ارائه تحلیلی طولانی توضیح داد که از نظر او این جایزه باید به بازیکنانی با پروفایلی کاملاً مشخص داده شود؛ بازیکنانی به دور از موقعیتهای مقطعی و در ارتباط با کسانی که میراثی بسیار فراتر از یک فصل خوب یا یک جام بزرگ از خود به جا میگذارند.
مورینیو گفت: «این یک افتخار فردی بسیار زیباست که وارد تاریخ فردی یک بازیکن مشخص میشوید. این دوازده بازیکنِ سطح بسیار بسیار بالا که ما سه یا چهار نفر از آنها را در اختیار داریم. طبیعی است که چنین جاهطلبی وجود داشته باشد. برای من، توپی طلا باید به بازیکنانی برسد که وقتی بازنشسته میشوند، برای همیشه دلمان برایشان تنگ میشود. دلم برای مارادونا، رونالدو، رونالدینیو، کریستیانو، مسی، زیدان، ماتئوس و... تنگ شده است. نمیتوان توپی طلا را فقط به خاطر قهرمانی در لیگ قهرمانان یا جام جهانی اعطا کرد. اگر میخواهید از لیگ قهرمانان تقدیر کنید، توپ طلا را به عنوان بهترین مربی به لوئیس انریکه بدهید. در مورد اسپانیا هم مطمئناً دلافوئنته شایسته آن است. این ادای احترام بزرگ است. اما بحث بهترین بازیکن جهان جداست و او نباید حتماً از پاری سن ژرمن یا اسپانیا باشد. آنها دو، سه یا چهار نفر هستند و ما میدانیم چه کسانی هستند. میدانیم کجا هستند، همینجا. میدانیم چه کسی تابستان امسال در سطح فردی تاریخسازی کرده است. توپ طلا جنبههای سیاسی خود را دارد و اگر پای سیاست وسط بیاید، چندان خوشم نمیآید. تعریف من از توپی طلا را میدانید. قرار نیست آن را در اسپانیا یا پاری سن ژرمن اختراع کنیم. آنجا لوئیس انریکه یا دلافوئنته مطرح هستند، اما بهترین بازیکن شخص دیگری است».
عبارت «میدانیم چه کسی در سطح فردی این تابستان تاریخسازی کرده است»، ایدهای است که او چهارشنبه گذشته نیز در کنفرانس خبری برنابئو در پاسخ به پرسشی درباره امباپه مطرح کرد. استدلال او بر آماری استوار است که انکار آن دشوار است: از زمان جام جهانی گذشته، شماره ۱۰ رئال مادرید با ثبت ۲۲ گل در ۲۲ بازی در طول سه دوره، بهترین گلزن این مسابقات است.
موضوع تیمهای ملی بخش مهم دیگری از کنفرانس خبری مورینیو بود. این بار از زاویه نگرانی: «بازیهای ملی مرا …
