توسعه فوتبال زنان در سالهای اخیر به یکی از محورهای مهم سیاستگذاری کنفدراسیون فوتبال آسیا تبدیل شده است و AFC تلاش کرده است این بخش را از حاشیه ساختار باشگاهها خارج کند. در همین مسیر موضوع فوتبال زنان وارد مقررات باشگاهداری حرفهای شده است و باشگاهها دیگر نمیتوانند بدون توجه به این بخش مسیر حرفهای خود را در فوتبال آسیا دنبال کنند. مقررات AFC باشگاهها را به حمایت از فوتبال زنان ملزم کردهاند و در ایران نیز الزامات مجوز حرفهای باشگاهها را به سمت فعالیت در فوتبال زنان سوق داده است.
این تغییر مقررات در فوتبال ایران اثر خود را خیلی زود نشان داد. باشگاههایی که سالها در فوتبال مردان فعالیت میکردند اما جایی برای فوتبال زنان در ساختار خود نداشتند یکی پس از دیگری برای تشکیل تیم اقدام کردند. با این حال همه این ورودها یک شکل نداشت و همین مسئله حالا تفاوت مهمی را میان باشگاههای حاضر در فوتبال زنان ایجاد کرده است؛ برخی باشگاهها تنها برای عبور از یک الزام وارد این حوزه شدند اما برخی دیگر تلاش کردند تیمی بسازند که بتواند در بالاترین سطح فوتبال زنان رقابت کند.
وقتی چند باشگاه بار لیگ زنان را به دوش میکشیدند
تا پیش از موج جدید ورود باشگاههای بزرگ تعداد باشگاههای سرشناس فوتبال مردان که در سطح اول فوتبال زنان تیم داشتند بسیار محدود بود. در فصول گذشته سپاهان، ملوان و پیکان از جمله معدود باشگاههای شناختهشدهای بودند که در لیگ برتر زنان تیمداری میکردند.
در همین شرایط شهرداری سیرجان نیز سالها یکی از تیمهای قدیمی و مدعی فوتبال زنان بود اما با واگذاری امتیاز این تیم ساختار فوتبال زنان سیرجان در قالب گلگهر ادامه پیدا کرد و گلگهر وارد لیگ برتر زنان شد.
ورود گلگهر اتفاق مهمی بود زیرا یکی از باشگاههای اقتصادی و شناختهشده فوتبال ایران تصمیم گرفت فوتبال زنان را در بالاترین سطح ادامه دهد و به جای تشکیل یک تیم صرفاً تشریفاتی امتیاز یک تیم ریشهدار را در اختیار گرفت.
نتیجه این تصمیم نیز در ادامه خودش را نشان داد. گلگهر خیلی زود به یکی از مدعیان فوتبال زنان تبدیل شد و در فصل ۱۴۰۴-۱۴۰۵ حتی در کورس قهرمانی لیگ برتر قرار گرفت. در هفتههای پایانی نیز رقابت این تیم با خاتون بم برای قهرمانی ادامه داشت.
پرسپولیس …
