توان بازگرداندن سریع خطوط تولید پس از خسارت سنگین جنگ، به سرانجام رساندن پروژهای مانند فولادسازی ۸۰۰ هزار تنی شادگان، اجرای طرحهای خودتأمینی انرژی و سرمایهگذاری گسترده محیطزیستی، بدون وجود یک سازمان توانمند ممکن نیست. پشت این پروژهها نسلی از مهندسان، متخصصان و نیروهای جوان قرار دارد که بخشی از دانش فنی و اجرایی مورد نیاز را در خود شرکت شکل دادهاند. تجربه بازسازی پس از حمله نیز نشان داد که سرمایه انسانی و توان سازماندهی فولاد خوزستان تا چه اندازه میتواند در شرایط دشوار به کار بیاید. همراهی کارکنان در آن روزها، کار فشرده برای بازگشت تولید و دلبستگیای که در جریان بازسازی دیده شد، از وجود سرمایه اجتماعی درونسازمانی حکایت دارد که ارزش آن برای یک بنگاه بزرگ صنعتی کمتر از سرمایه فیزیکی نیست.
این ظرفیت اکنون میتواند مبنای مرحله بزرگتری از سرمایهگذاری باشد؛ بهویژه آنکه فولاد خوزستان در استانی قرار گرفته که بخشهای مختلف زنجیره فولاد و صنایع فلزی در آن حضور دارند، اما هنوز میان این ظرفیتها حلقههای خالی و فرصتهای تکمیلنشده فراوانی وجود دارد. شادگان نمونه خوبی است: مجموعهای که محصول قابل فروش آن آهن اسفنجی بود، اکنون با ایجاد ظرفیت ۸۰۰ هزار تنی فولادسازی میتواند همان محصول میانی را به بیلت تبدیل کند و ارزش افزوده بیشتری در استان نگه دارد. همین منطق را میتوان در مقیاسی بزرگتر دنبال کرد. استقرار صنایع بزرگ فولادی و فلزی، بنادر و دسترسی …
