زهره نظامآبادی با بیان عوامل افزایش دهنده میل زنان به دخانیات، گفت: مطالعات نشان میدهند افزایش گرایش زنان به دخانیات تنها به یک عامل مربوط نیست؛ بلکه ترکیبی از استرس و فشارهای روانی، تغییر هنجارهای اجتماعی، نفوذ همسالان و بازاریابی هدفمند صنعت دخانیات در این روند نقش دارند. همچنین زنان بیشتر از مردان گزارش میکنند که برای کاهش اضطراب و تنظیم هیجان به سیگار روی میآورند. وی با تأکید بر اینکه مصرف دخانیات در زنان تلاشی برای «ابراز وجود» یا «استقلالطلبی» است، اظهار کرد: پژوهشها مستنداتی برای تأیید این ادعا ندارند. ژست سیگارکشیدن اگرچه میتواند نشانهای از اعلام استقلال باشد، اما این ویژگی مختص به جنسیت خاصی نیست و به زنان یا مردان محدود نمیشود. روی آوردن به سیگار بیش از هر چیز ناشی از تنظیم هیجان، کاهش استرس و عوامل فردی و اجتماعی است و این ژست تنها دلیلی احتمالی محسوب میشود، نه دلیل اصلی.
این روانشناس مسیر وابستگی روانی به سیگار در زنان را متفاوت از مردان دانست و بیان کرد: وقتی آقایان سیگارکشیدن را شروع میکنند، مغزشان از نظر فیزیولوژیکی وابستگی بسیار بیشتری به نیکوتین پیدا میکند که ترک آن را برایشان سختتر میسازد. زنان اما بیشتر هنگام نوسانات هیجانی، اضطراب و استرس یا در حضور محرکهایی مانند قهوه و بازیها به سیگار روی میآورند. به طور کلی مسیر ترک سیگار برای زنان سادهتر است، چراکه در مردان جنبههای فیزیولوژیک و وابستگی شدید به نیکوتین غلبه دارد.
نظامآبادی با بیان اینکه دخانیات در دنیای مدرن یک «مُسکن کاذب» است، تصریح کرد: دخانیات و سیگار به طور موقت اضطراب و استرس را کاهش میدهد. این حال خوب، موقتی است؛ همان که میگویند «زیر باران یا بعد از قهوه سیگار میچسبه». وقتی اثر آن میرود، مغز دوباره نیکوتین طلب میکند و فرد در سیکل اعتیاد میافتد. روند اعتیاد پیشرونده است؛ امروز یک نخ میکشید و به مرور مصرف افراد در طول روز بیشتر میشود.
وی با بیان اینکه مصرف دخانیات از سوی مادران تاثیر مستقیمی بر سلامت روانی فرزندان دارد، اظهار کرد: اگر مادر در دوران بارداری یا پس از تولد فرزندش به عنوان نزدیکترین فرد و اولین مراقب کودک سیگار مصرف کند، این احتمال وجود دارد که فرد در نوجوانی گرایش بیشتری نسبت به دیگر کودکانی …
