به گزارش خبر فوری، ماجرای دریای خزر در روزهای جاری تبدیل به مساله ای مهم شده است. در حالیکه گروهی در رابطه با میزان مالکیت ایران از این دریاچه تاریخی سخن می گویند، گروهی دیگر به مساله کنوانسیون رژیم حقوقی دریای خزر اشاره دارند و بر تعامل ایران با کشورهای جداشده از شوروی تاکید دارند. از سوی دیگر، مساله عمق دریای خزر، امکان استخراج نفت از قسمت های عمیق و زیرسطحی دریا و ... نیز هست که مورد توجه برخی رسانه ها، تحلیلگران و کارشناسان قرار گرفته است.
اما یکمساله در این میان وجود دارد که بهتر است در مباحث مربوط به دریای خزر یا مازندران و میزان مالکیت آن توسط ایران، بیشتر مورد توجه قرار بگیرد. مساله دریای خزر بیش از همه یک مساله ژئوپلیتیک و استراتژیک است که ریشه در تاریخ ایران دارد. برای فهم این امر باید به یک مساله مهم توجه کنیم: امنیت مرزهای آبی_ خاکی شمالی ایران در طول تاریخ. مرزهای شمالی؛ امنترین مرزهای ایران در طول تاریخ
مروری بر تاریخ طولانی مدت اما پرفراز و نشیب ایران نشان می دهد که در میان مرزهای مختلف، مرزهای شمالی کشور از سایرین، امنتر بوده است. این امنیت معلول علل مختلفی بوده است. برخی از مهم ترین آنها بدین شرح است:
الف. یک مسیر کوهستانی و جنگلی پرخطر برای دشمن
اعراب دقیقا به دلیل عدم آشنایی با مسیرهای جنگلی - کوهستانی رشتهکوه البرز، نتوانستند بر این مناطق تسلط پیدا کنند. فرماندهان بنی امیه بارها در نبرد با فرماندهان دیلمی مانند فرخان، شکست خورده و مجبور به عقب نشینی شدند. این مساله در نبرد ایرانیان با ترک های سرزمین اورال، نبرد با اسکندر و ارتش مقدونیه، جنگ با افغان های شورشی و حتی جنگ با متحدین در جنگ جهانی اول نیز موثر بوده است.
ب. یک مسیر آشنا با همسایگانی نسبتا خودی
اگرچه جنگ ایران با خزرها در زمان کوروش هخامنشی، جنگ با گرج های شورشی در اعصار گوناگون، جنگ با روسیه در عصر قاجار و ... در مرزهای شمالی به وقوع پیوسته اما اگر منصف باشیم، باید بگوییم در مقایسه با مرزهای شرق و غرب و جنوب، مرزهای شمالی امن تر بوده و ایران، کمتر از آن ناحیه مورد تاخت و تاز قرار گرفته است، چرا که در مقایسه با اعراب در جنوب و غرب و کوشانی ها در شرق و اقوام ترک در شمال شرق و رومی ها در شمال غرب، اقوام حاضر …
