اردوی جدید تیم ملی فوتبال زنان ایران در حالی قرار است از ۱۱ تا ۱۷ شهریور برگزار شود که هنوز تکلیف قرارداد سرمربی این تیم برای سال جدید مشخص نشده است. اتفاقی که بار دیگر یک سؤال جدی را درباره نحوه مدیریت فوتبال زنان در فدراسیون فوتبال به وجود آورده است. چطور ممکن است سرمربی که قراردادش با تیم ملی به پایان رسیده همچنان بازیکن دعوت کند و برای تیم ملی اردو برگزار شود؟
مرضیه جعفری تا پایان اسفند سال گذشته با فدراسیون فوتبال قرارداد داشت و پس از پایان قرارداد خبری از تمدید رسمی آن منتشر نشد. با این حال حالا نام جعفری بار دیگر در جایگاه سرمربی تیم ملی زنان قرار گرفته و او ۲۵ بازیکن را برای حضور در اردوی شهریورماه دعوت کرده است؛ آنهم در شرایطی که هنوز وضعیت همکاری او با فدراسیون برای فصل جدید روشن نیست.
این اتفاق زمانی عجیبتر میشود که بدانیم جعفری همزمان سرمربی خاتون نیز هست تیمی که قرار است خود را برای فصل جدید لیگ برتر زنان آماده کند. به این ترتیب فدراسیون فوتبال در شرایطی اردوی تیم ملی را خارج از فیفادی برنامهریزی کرده که سرمربی تیم ملی همزمان مسئولیت فنی یک تیم باشگاهی را هم برعهده دارد.
یک قانون برای همه یا شرایط ویژه برای یک نفر؟
بدون تردید در این شرایط مسئله فقط برگزار شدن یک اردو نیست بلکه رویهای است که فدراسیون فوتبال در قبال جعفری در پیش گرفته است.
فدراسیون از یکسو هنوز قرارداد سرمربی تیم ملی زنان را تمدید نکرده اما از سوی دیگر عملاً او را در جایگاه سرمربی تیم ملی نگه داشته و برنامه اردوی ملی را نیز بر اساس تصمیمات او پیش میبرد. این وضعیت این سؤال را ایجاد میکند که اگر قرارداد جعفری تمام شده مبنای حقوقی و مدیریتی ادامه فعالیت او چیست و اگر قرار است همکاری ادامه داشته باشد چرا تکلیف قرارداد او به صورت رسمی مشخص نمیشود؟
از طرف دیگر همزمانی فعالیت جعفری در تیم ملی و خاتون شرایطی ایجاد کرده که فدراسیون باید برای آن از ابتدا چارچوب مشخصی تعیین میکرد. نمیتوان از یک سو بر اجرای قوانین و نظم مسابقات باشگاهی تأکید کرد و از سوی دیگر در مورد سرمربی که همزمان مسئولیت ملی و باشگاهی دارد هر بار راهحلی موردی پیدا کرد.
باز هم عقبنشینی، باز هم راهحل موقت …
