زنگ خطر برای مدارس؛ «ناس» میان دانش‌آموزان دست به دست می شود

رویداد۲۴| صادق ضیائیان، رئیس مرکز ملی پیش‌بینی و مدیریت بحران مخاطرات وضع هوای سازمان هواشناسی، در گفت‌وگویی درباره وضعیت جوی کشور در روزهای پیش رو گفت: روز پنجشنبه ۲۹ مردادماه در مناطقی از شرق گیلان، مازندران، گلستان و همچنین ارتفاعات شمال و غرب کشور، افزایش ابر، گاهی وزش باد و رگبار پراکنده پیش‌بینی می‌شود. در شرق و جنوب شرق کشور نیز وزش باد پدیده غالب خواهد بود.

او افزود: روز جمعه ۳۰ مردادماه در مناطقی از شمال آذربایجان شرقی، اردبیل، سواحل دریای خزر، خراسان شمالی و شمال خراسان رضوی بارندگی خواهیم داشت. همچنین در ارتفاعات استان‌های تهران و البرز احتمال وقوع رگبار وجود دارد و در این مناطق کاهش نسبی دما نیز رخ خواهد داد. رگبار و رعدوبرق در جنوب کشور

ضیائیان با اشاره به وضعیت جوی مناطق جنوبی کشور گفت: در بعدازظهر روز جمعه در ارتفاعات هرمزگان، جنوب کرمان و جنوب شرق فارس، افزایش ابر، رگبار و رعدوبرق پیش‌بینی می‌شود. همچنین در شرق و جنوب شرق کشور وزش باد شدید رخ خواهد داد و احتمال وقوع گرد و خاک، به‌ویژه در منطقه زابل، زیاد است.

رئیس مرکز ملی پیش‌بینی و مدیریت بحران مخاطرات وضع هوای سازمان هواشناسی ادامه داد: روز شنبه ۳۱ مردادماه در دامنه‌های جنوبی البرز، واقع در استان‌های البرز، تهران و سمنان، و همچنین ارتفاعات شرق و جنوب شرق کشور، افزایش ابر، رگبار و رعدوبرق پراکنده و گاهی وزش باد شدید پیش‌بینی می‌شود. در برخی مناطق نیز احتمال خیزش گرد و خاک وجود دارد. تهران از جمعه تا یکشنبه خنک‌تر می‌شود

ضیائیان درباره وضعیت هوای تهران نیز گفت: پدیده غالب در تهران طی روزهای آینده، به‌ویژه روزهای جمعه، شنبه و یکشنبه، کاهش نسبی دما خواهد بود.

او افزود: روز یکشنبه در شرق و جنوب شرق کشور وزش باد شدید و گاهی خیزش گرد و خاک پیش‌بینی می‌شود. همچنین در ارتفاعات استان‌های فارس، کرمان و کهگیلویه و بویراحمد، به‌ویژه در ساعات بعدازظهر، احتمال وقوع رگبار باران وجود دارد.

رئیس مرکز ملی پیش‌بینی و مدیریت بحران مخاطرات وضع هوای سازمان هواشناسی با اشاره به روند تغییرات دمایی در روزهای آینده اظهار کرد: از روز جمعه ۳۰ مردادماه کاهش نسبی دما، به‌ویژه در نیمه شمالی کشور، آغاز می‌شود و این روند تا روز یکشنبه یکم شهریورماه ادامه خواهد داشت.

به گفته او، از روز دوشنبه دوم شهریورماه دما دوباره به‌طور نسبی حدود یک تا دو درجه افزایش پیدا می‌کند.

ضیائیان در پایان تأکید کرد: کاهش دما یکباره اتفاق نمی‌افتد که از یک فصل گرم وارد یک فصل سرد شویم، بلکه این تغییر به‌صورت پله‌ای و با عبور سامانه‌های جوی مختلف رخ می‌دهد تا به‌تدریج شاهد تغییر فصل باشیم.

ایران آنلاین:

  سرطان پستان سه‌گانه‌منفی یا TNBC، نوعی از سرطان پستان است که در سلول‌های آن گیرنده‌های هورمونی و پروتئین HER۲، که در بسیاری از درمان‌های هدفمند سرطان پستان نقش دارند، وجود ندارد. به همین دلیل، شماری از داروهایی که برای انواع دیگر سرطان پستان قابل استفاده‌اند، در این گروه از بیماران کارایی محدودی دارند. این نوع سرطان به علت رفتار تهاجمی و تمایل بیشتر به انتشار سریع به اندام‌های دوردست، سهم نامتناسبی در مرگ‌ومیر ناشی از سرطان پستان دارد.

به گزارش ایسنا، موضوع اصلی نگرانی در این بیماری، پدیده‌ای به نام متاستاز است؛ یعنی زمانی که سلول‌های سرطانی از تومور اولیه جدا می‌شوند، به بخش‌های دیگر بدن می‌روند و در آنجا تومورهای جدیدی می‌سازند. تومور اولیه اغلب با جراحی یا درمان‌های موضعی قابل کنترل است، اما وقتی سرطان به نقاط دیگری از بدن گسترش پیدا کند، کنترل آن بسیار دشوارتر می‌شود. در سرطان پستان سه‌گانه‌منفی، سلول‌های سرطانی می‌توانند به اندام‌هایی مانند ریه و استخوان برسند و حتی پس از مدتی خاموش بودن، دوباره رشد کنند. بنابراین، یافتن نشانه‌هایی که احتمال گسترش بیماری را نشان دهند و نیز کشف راهی برای جلوگیری از رشد این سلول‌ها، اهمیت زیادی دارد.

پژوهشگران دانشگاه آدلاید و مؤسسه پژوهش سرطان اولیویا نیوتن-جان، تحقیقی درباره نقش یک تنظیم‌کننده مولکولی در گسترش سرطان پستان سه‌گانه‌منفی انجام داده‌اند. این پژوهش بر رابطه میان مولکولی طبیعی به نام miR-۳۴۲ و مسیر مولکولی E۲F تمرکز دارد؛ مسیری که می‌تواند در رشد و پیشرفت سلول‌های سرطانی نقش داشته باشد.

در این بررسی، گروه پژوهشی، سطح miR-۳۴۲ و میزان فعالیت مسیر E۲F را در ارتباط با احتمال شکل‌گیری بیماری متاستاتیک ارزیابی کرد. miR-۳۴۲ نوعی مولکول طبیعی و کوچک است که می‌تواند فعالیت مجموعه‌ای از ژن‌ها را تنظیم کند. پژوهشگران همچنین از مدل‌های پیش‌بالینی، یعنی مدل‌های آزمایشگاهی که پیش از آزمون روی انسان به کار می‌روند، استفاده کردند. آن‌ها بررسی کردند که بازگرداندن سطح miR-۳۴۲ چه اثری بر گسترش سرطان دارد و نیز داروی پالبوسیکلیب را در مدل‌هایی با سطح پایین miR-۳۴۲ آزمایش کردند. پالبوسیکلیب دارویی از گروه مهارکننده‌های CDK۴/۶ است که اکنون برای برخی بیماران مبتلا به سرطان پستان پیشرفته دارای گیرنده هورمونی استفاده می‌شود.

یافته‌ها نشان دادند بیمارانی که سطح miR-۳۴۲ در بدنشان پایین‌تر و فعالیت مسیر E۲F در تومورشان بالاتر بود، بیشتر در معرض ابتلا به بیماری متاستاتیک قرار داشتند. به بیان ساده، کاهش این مولکول طبیعی می‌تواند مانعی مهم را از سر راه فعالیت ژن‌های مرتبط با پیشرفت سرطان بردارد. در چنین وضعی، مسیر E۲F بیش‌فعال می‌شود و به سلول‌های سرطانیِ خاموشی که پیش‌تر در بدن پخش شده‌اند، فرصت می‌دهد تا رشد کنند و به تومورهای ثانویه خطرناک تبدیل شوند.

پژوهشگران در مدل‌های پیش‌بالینی مشاهده کردند که بازگرداندن miR-۳۴۲، گسترش سرطان پستان به اندام‌های دیگر، از جمله ریه و استخوان را به‌طور چشمگیری کاهش داد. همچنین، داروی پالبوسیکلیب در مدل‌هایی که سطح miR-۳۴۲ پایین بود، رشد تومورهای متاستاتیک را به شکل قابل توجهی کم کرد. اثربخشی این دارو زمانی برجسته‌تر بود که پس از پراکنده شدن سلول‌های سرطانی تجویز شد؛ یعنی در مرحله‌ای که رسوبات بسیار کوچک سرطانی در بدن وجود دارند، اما هنوز به تومورهای ثانویه بزرگ و تهدیدکننده زندگی تبدیل نشده‌اند.

اهمیت این نتایج در آن است که شاید اندازه‌گیری سطح miR-۳۴۲ بتواند به شناسایی گروه مشخصی از زنان مبتلا به سرطان پستان سه‌گانه‌منفی کمک کند؛ گروهی که احتمال دارد از درمان با مهارکننده‌های CDK۴/۶ سود بیشتری ببرند. این رویکرد می‌تواند به درمان شخصی‌سازی‌شده نزدیک‌تر شود؛ یعنی به جای استفاده از یک روش مشابه برای همه بیماران، درمان بر پایه ویژگی‌های زیستی تومور هر فرد انتخاب شود.

این یافته‌ها که در نشریه علمی EMBO Molecular Medicine منتشر شده‌اند، همچنین امکان استفاده دوباره از دارویی موجود را برای نوعی از سرطان پستان مطرح می‌کنند که گزینه‌های درمانی آن محدود است. با این حال، پژوهشگران تأکید کرده‌اند گام بعدی، تأیید نتایج با استفاده از مدل‌های پیش‌بالینی برگرفته از بیماران و سپس حرکت به سوی کارآزمایی‌های بالینی است. بنابراین، این نتایج هنوز به معنای اثبات اثربخشی این روش برای همه بیماران نیست، اما می‌تواند مسیر توسعه درمان‌های دقیق‌تر را هموار کند.

انتهای پیام/

به گزارش اینتیتر به نقل از خبرآنلاین، تازه‌ترین آمار وزارت منابع آب و آبیاری قزاقستان نشان می‌دهد از اکتبر ۲۰۲۵ تاکنون حدود ۱.۴ میلیارد مترمکعب آب از طریق رود سیردریا وارد آرال شمالی شده است. حجم آب این بخش اکنون حدود ۲۳.۵ میلیارد مترمکعب اعلام شده و شوری آن نیز نسبت به سال گذشته حدود ۱۰ درصد کاهش یافته و به ۷.۹ پرمیل رسیده است.

بخش مهمی از این تغییر به پروژه‌ای بازمی‌گردد که در سال ۲۰۰۵ با حمایت بانک جهانی و دولت قزاقستان اجرا شد. ساخت سد کوکارال، آرال شمالی را از بخش جنوبی جدا کرد و اجازه داد آب سیردریا در این محدوده باقی بماند. پیامد این اقدام، افزایش سطح و حجم آب، کاهش شوری و فراهم شدن دوباره شرایط زیست آبزیان بود؛ به‌طوری که طبق گزارش بانک جهانی، تولید ماهی پس از اجرای این پروژه بیش از سه برابر شد.

همزمان، تلاش برای مهار پیامدهای خشکی نیز ادامه دارد. بانک جهانی در مارس ۲۰۲۶ از تولید میلیون‌ها نهال ساکساول و دیگر گونه‌ها برای کاشت در بستر خشک‌شده آرال خبر داد؛ اقدامی برای تثبیت خاک و کاهش گردوغبار و نمک.

تجربه آرال نشان می‌دهد برخی خسارت‌های محیط‌زیستی، در صورت توقف روند تخریب و اجرای برنامه‌های علمی و بلندمدت، می‌توانند تا اندازه‌ای جبران شوند. آرال هنوز همان دریای گذشته نیست، اما بازگشت آب، ماهیگیری و بخشی از حیات به شمال آن نشان می‌دهد حتی یک اکوسیستم به‌شدت آسیب‌دیده نیز ممکن است بخشی از ظرفیت بازسازی خود را حفظ کرده باشد.