برخی اشیا در طول تاریخ چنان شهرت تاریکی پیدا کردهاند که حتی افراد منطقی نیز پیش از رد کردن داستانهای مربوط به آنها کمی مکث میکنند. «نفرین» در دنیای باستان موضوعی جدی به شمار میرفت و کاهنان و صنعتگران روی مقبرهها و طلسمهای مقدس هشدارهای ترسناکی مینوشتند تا افراد را از دستدرازی به آنها بازدارند. ۱ . الماس هوپ، مؤسسه اسمیتسونین، واشنگتن
الماس هوپ یکی از مشهورترین سنگهای قیمتی جهان است. این الماس آبی ۴۵٫۵۲ قیراطی که اکنون در موزه ملی تاریخ طبیعی اسمیتسونین نگهداری میشود، سابقهای دارد که به هند در قرن هفدهم بازمیگردد و گفته میشود از مجسمهای هندو به سرقت رفته است.
الماس بعدها به دست لویی چهاردهم رسید که ظاهراً بر اثر قانقاریا درگذشت. سپس لویی شانزدهم و ماری آنتوانت صاحب آن شدند و هر دو در جریان انقلاب فرانسه با گیوتین اعدام شدند.
در قرن بیستم، اوِلین والش مکلین، بانوی ثروتمند و مشهور آمریکایی، الماس را خرید و مرتب از آن استفاده کرد. او حتی برای از بین بردن نفرین ادعایی، آن را نزد یک کشیش متبرک کرد.
اما پس از آن، پسر و دخترش در جوانی درگذشتند، همسرش دچار فروپاشی روانی شد و خود او نیز در سال ۱۹۴۷ بر اثر ذاتالریه از دنیا رفت.
در نهایت جواهرات او به جواهرسازی به نام هری وینستون رسید و او الماس هوپ را در سال ۱۹۵۸ به اسمیتسونین اهدا کرد؛ آن هم در یک بسته ساده کاغذی قهوهای. ۲ . اشیای مقبره توتعنخآمون، موزه مصر، قاهره
وقتی هاوارد کارتر و لرد کارنارون در سال ۱۹۲۲ مهر مقبره توتعنخآمون را در دره پادشاهان شکستند، یکی از بزرگترین کشفیات باستانشناسی تاریخ را رقم زدند.
طبق افسانهای مشهور، در مقبره هشداری وجود داشت که میگفت مرگ با سرعت به سراغ کسی خواهد آمد که آرامش پادشاه را برهم بزند. با این حال، مورخان درباره اصل وجود چنین کتیبهای تردید دارند و بسیاری آن را ساختهوپرداخته رسانهها میدانند.
اما مرگ لرد کارنارون واقعیت داشت. او تنها پنج ماه پس از گشایش مقبره بر اثر عفونت ناشی از گزش پشه درگذشت. طی ده سال بعد نیز حدود ۱۲ نفر از افراد مرتبط با کاوش جان خود را از دست دادند.
دانشمندان توضیحاتی طبیعی مانند قارچهای سمی یا باکتریهای باستانی موجود در مقبره ارائه کردهاند، اما هیچیک از این نظریهها …
