
تازهترین دادههای مرکز آمار ایران نشان میدهد تورم در تیر ۱۴۰۵ فقط یک عدد عمومی برای همه خانوارها نبوده و شدت آن میان دهکهای مختلف هزینهای تفاوت محسوسی داشته است. نرخ تورم سالانه دهک دوم با ثبت رقم ۷۳.۵ درصد در بالاترین سطح قرار گرفت؛ در حالی که این نرخ برای دهک دهم ۶۳.۹ درصد بود. به این ترتیب فاصله تورمی دهکها به ۹.۶ واحد درصد رسید؛ شکافی که نسبت به خرداد ۱.۲ واحد درصد بیشتر شده است. سهم بزرگ خوراکیها از تورم دهکهای پایین
در مقیاس نقطهبهنقطه نیز دهک دوم با تورم ۱۰۰.۶ درصدی وارد محدوده سهرقمی شد و دهک اول با نرخ ۹۹.۹ درصد تنها یکدهم واحد درصد تا این مرز فاصله داشت. در مقابل، تورم نقطهای دهک دهم ۸۴.۷ درصد اعلام شد. بررسی وزن گروههای مصرفی نشان میدهد ریشه اصلی این تفاوت در ترکیب سبد هزینهای خانوارهاست. خوراکیها، آشامیدنیها و دخانیات بیش از ۴۲ درصد سبد دهکهای نخست را تشکیل میدهند، اما سهم آنها در سبد دهک دهم تنها ۲۱.۶ درصد است.
از آنجا که تورم سالانه خوراکیها نزدیک به ۱۰۰ درصد بوده، خانوارهای کمدرآمد بخش بزرگتری از مخارج خود را در معرض شدیدترین موج گرانی قرار دادهاند. بنابراین شاخص کل ۶۶ درصدی، تجربه واقعی و یکسانی برای همه دهکها ایجاد نکرده است.
7 دهک نخست بالاتر از میانگین کشور ایستادند
تورم سالانه کل کشور در تیر ۱۴۰۵ به ۶۶ درصد رسید، اما این میانگین تفاوت قابلتوجهی میان دهکهای هزینهای را پنهان میکند. دهک دوم با تورم ۷۳.۵ درصدی بالاترین نرخ را ثبت کرد و دهکهای اول و سوم نیز هر کدام تورم ۷۲.۶ درصدی داشتند.
نرخ تورم سالانه دهک چهارم ۷۰.۹ درصد، دهک پنجم ۷۰.۱ درصد و دهک ششم ۶۸.۸ درصد اعلام شد. دهک هفتم نیز با تورم ۶۷.۸ درصدی همچنان بالاتر از متوسط کشور قرار داشت. در مقابل، نرخ تورم دهک هشتم ۶۶.۵ درصد و تقریباً برابر میانگین کل بود. دهک نهم با ۶۵.۵ درصد و دهک دهم با ۶۳.۹ درصد کمترین تورم سالانه را تجربه کردند.
بنابراین، هفت دهک نخست نرخهایی بالاتر از شاخص کل داشتند و فقط دو دهک بالای درآمدی پایینتر از متوسط کشور قرار گرفتند. فاصله میان بیشترین و کمترین نرخ تورم سالانه به ۹.۶ واحد درصد رسیده است؛ در حالی که این فاصله در خرداد ۸.۴ واحد درصد بود.








