آمریکا که این روزها در تکاپوی یافتن راهی برای خروجی شرافتمندانه از باتلاق جنگ با ایران است، چون شناگری که دستاندرکار یافتن دستاویزی برای نفس تازه کردن است، به هر بهانهای چنگ میزند. در چنین بستری، این سناریو چندان دور از ذهن نیست که همزمان با نهایی شدن مذاکرات ایران و عمان و گشایش دوبارهٔ تنگهٔ هرمز، دست به عملیاتی نمایشی و نمادین بزند: حملهای هوایی با بمبافکنها به دو دهانهٔ ورودی کوه کلنگ؛ اقدامی که یادآور روزهای پایانی جنگ ۱۲ روزه و حملهٔ ناکام آمریکا به تأسیسات هستهای فردو است. هدف ترامپ از این حمله، اعلام نمادین پایانِ مناقشهٔ هستهای ایران و مختومه شمردن پرونده است.
از نگاه آمریکا، گویا تأسیساتی پنهان در اعماق این کوه، در دل رشته کوه های زاگرس در استان اصفهان، چشمک میزند؛ تأسیساتی که گفته میشود گسترهٔ روزمینی آن به نزدیکی یک مایل مربع میرسد. با این حال، این روایت بیش از آنکه مستند باشد، بویی از توهم دارد. هیچ کس بهدرستی نمیداند که این کوه، در خاموشی درون خود، رازی هستهای را پنهان کرده یا نه؛ چه اینکه ادعای آمریکا نه بر داده های جاسوسیِ قطعی، …
