به گزارش خبرفوری، چهرهای که سالها بهعنوان یکی از تندترین منتقدان سیاسی و اجتماعی در خارج از مرزها فعالیت میکرد و ترانههای اعتراضی او در مقاطع مختلف بازتابهای گستردهای داشت، حالا بار دیگر پا بر خاکی گذاشته که نزدیک به دو دهه از آن دور بود.کشوری که تا همین چند وقت پیش معتقد بود بعد از آمریکا و ترکیه خانه سوم اوست! این رویداد ناگهانی، موجی از تردیدها و واکنشهای متضاد را برانگیخته است.
بازگشت با یک پرونده قضایی
آنچه بازگشت نامجو را از موارد مشابه متمایز میکند، پیشینه تند و پروندههای مفتوح اوست. نامجو در اواخر دهه هشتاد خورشیدی بهدلیل اجرای قطعهای بحثبرانگیز به اتهام توهین به مقدسات بهطور غیابی به پنج سال حبس محکوم شده بود. علاوه بر این، او در سالهای اخیر و بهویژه در بزنگاههای اعتراضی، مواضع صریح و بیپروایی علیه ساختار حاکم اتخاذ کرده بود.
بیشتر بخوانید:
طوفان حاشیه برای همسر بیژن مرتضوی | جنجال گفتوگو در استانبول | نرگس فرخی کیست؟
اتهامات زننده زن مُدل آمریکایی به رامین رضائیان | گوهر فرشاد کیست و چه میکند؟
چرا پرونده پژمان جمشیدی همچنان خبرساز است؟ | مامک جمشیدی چه میگوید و چه چیز را نمیگوید؟ | کسی که شهرت دارد میتواند «عشق و حال» کند!؟
قیمت خودروی محمدرضا گلزار چقدر است؟ | رژه میلیاردی از میان صفِ گوشت
حضور مجدد او در تهران، این پرسش را پیش کشیده است که چگونه فردی با چنین پیشینه قضایی و سخنان رادیکال توانسته بیسروصدا یا با توافقهای احتمالی به کشور بازگردد؟ پرسشی که بخش عمدهای از بدنه افکار عمومی را به سمت فرضیات پیچیدهتر سوق داده است.
تئوری «عادیسازی» و تردیدهای عمومی
در میان سیل واکنشها، بخش قابلتوجهی از کاربران این اتفاق را فراتر از یک تصمیم فردی دیده و به شکل عجیبی آن را بخشی از یک ماجرای «عادیسازی» ارزیابی کردهاند. استدلال مدافعان این فرضیه بر این مبنا استوار است که جامعه در مقطع کنونی نیازمند تزریق حس آرامش و القای تصویری از مدارا و ثبات به جامعه است. با همه این اوصاف محسن نامجو احتمالا آن کسی نیست که بتواند روی این استدلال عجیب سوار باشد. به این معنا که اگر هم فرض را بر این استدلال بگذاریم محسن نامجو نمیتواند به این تصویر قوت ببخشد چرا که اساسا مخاطب او طبقه …
