در میان هزاران سیاره فراخورشیدی که تاکنون شناسایی شده اند، بیشتر منظومه ها شباهتی کم و بیش به منظومه شمسی دارند؛ یک ستاره در مرکز و سیاره هایی که به دور آن می چرخند. بعضی منظومه ها اما دو ستاره دارند و در موارد بسیار نادر، یک سیاره در سامانه ای با سه ستاره قرار گرفته است. یکی از مشهورترین نمونه ها KELT-4Ab است؛ غول گازی عجیبی که در یک منظومه سه ستاره ای قرار دارد و آسمان آن می تواند منظره ای شبیه داستان های علمی تخیلی داشته باشد.
KELT-4Ab در سال 2016 به عنوان یکی از معدود سیارات شناخته شده در منظومه های سه ستاره ای معرفی شد. این سیاره به دور ستاره اصلی سامانه، یعنی KELT-4A، می چرخد و دو ستاره دیگر با نام های KELT-4B و KELT-4C در فاصله بسیار بیشتری قرار گرفته اند. ساختار این منظومه به اصطلاح «سلسله مراتبی» است؛ دو ستاره کوچک تر یک منظومه دوتایی تشکیل می دهند و این جفت در فاصله بسیار بیشتری به دور ستاره اصلی می چرخد. سیاره ای بزرگ تر از مشتری
KELT-4Ab یک غول گازی از نوع مشتری داغ است؛ یعنی سیاره ای بزرگ و گازی که برخلاف مشتری در منظومه شمسی، در فاصله بسیار کمی از ستاره خود قرار دارد.
این سیاره حدود 0.9 برابر جرم مشتری را دارد، اما شعاع آن تقریبا 1.7 برابر شعاع مشتری است. چنین ابعاد بزرگی در مقایسه با جرم سیاره، یکی از ویژگی های مهم KELT-4Ab محسوب می شود و دلیل دیگری است که اخترشناسان آن را یک غول گازی «متورم» یا منبسط شده می دانند. داده های آرشیو سیارات فراخورشیدی ناسا نیز شعاع آن را حدود 1.699 برابر مشتری و جرم آن را حدود 0.9 برابر مشتری ثبت کرده اند.
اما ویژگی عجیب تر این سیاره، فاصله بسیار کم آن از ستاره مادر است. KELT-4Ab تنها حدود 0.043 واحد نجومی از KELT-4A فاصله دارد؛ یعنی فاصله آن از ستاره اش تنها کسری از فاصله زمین تا خورشید است. همین نزدیکی باعث شده یک دور کامل گردش مداری آن تنها 2.99 روز طول بکشد.
در واقع، چیزی که در زمین یک سال طول می کشد، در KELT-4Ab کمتر از 3 روز طول می کشد. سه ستاره در آسمان یک سیاره
اگر می توانستیم از بالای جو KELT-4Ab به آسمان نگاه کنیم، ستاره اصلی منظومه بسیار بزرگ تر از خورشید در آسمان زمین دیده می شد. فاصله بسیار کم سیاره از KELT-4A باعث می شود این ستاره حدود 40 برابر بزرگ تر از خورشید …
