به گزارش ایلنا، تابستان آث میلان رنگ و بوی یک انقلاب واقعی به خود گرفته است. تنها چند هفته پس از یک فصل فوقالعاده ناامیدکننده، باشگاه لمباردی تصمیم گرفت کارتهای خود را در بخش مدیریتی کاملاً از نو بچیند. این تغییرات با جدایی جورجیو فورلانی، جفری مونکادا و ایگلی تاره همراه شد تا ساختار جدیدی حول محور جری کاردیناله شکل بگیرد. مالک آمریکایی ردبرد تصمیم گرفت نقش بسیار پررنگتری در تصمیمگیریهای روزمره ایفا کند؛ در این میان ماسیمو کالولی در سمت مدیر اجرایی منصوب شد تا نقشی کلیدی را در عملیات نقلوانتقالات بازی کند.
تغییر رادیکال در سنسیرو؛ متد انگلیسی برای احیای روسونری
هدف اعلامشده این است که به جنگ قدرت و اخباری که در ماههای اخیر باشگاه را تحت فشار قرار داده بود پایان داده شود و همزمان ساختاری فشردهتر و مرتبطتر با نیازهای تیم اصلی شکل گیرد. بنابراین، تغییرات همانقدر که ورزشی است، نهادی نیز محسوب میشود؛ کاردیناله در رأس این هرم قرار دارد و زنجیره تصمیمگیری به عمد کوتاهتر شده تا میلان بتواند به سرعت روی پایههای جدیدی حرکت کند.
این سازماندهی تازه با سنتهای فوتبال ایتالیا نیز کاملاً متفاوت است. هیچ مدیر فنی یا مدیر ورزشی سنتی منصوب نشده است، چرا که کاردیناله ترجیح میدهد بر تیمی از پیش حاضر در باشگاه و رویکردی نزدیک به مدلی که مشخصاً در لیورپول میشناسد تکیه کند. هندریک آلمشتات مسئولیت نقلوانتقالات بازیکنان و عملیات ترانسفر را بر عهده دارد، در حالی که بابی گاردینر به عنوان مدیر هوش فوتبالی فعالیت میکند و از نزدیک با روبن آموریم در ارتباط است تا پروفایلهایی منطبق با نیازهای سرمربی جدید را شناسایی کند. دوناتو لومونته همچنان در رأس بخش استعدادیابی قرار دارد و تیمی از استعدادیابان را در ایتالیا، انگلستان، فرانسه، آرژانتین، هلند و بلژیک هدایت میکند. جووان کیرووسکی مسئولیت پروژه «میلان فوتورو» را حفظ کرده و وینچنزو ورجینه نیز بخش پایه و جوانان را زیر نظر دارد.
مهمتر از همه، آموریم وزن و اختیارات بسیار سنگینی در تصمیمگیریهای ورزشی دارد؛ مربیای که برای پیادهسازی یک سیستم و هویت کاملاً مشخص استخدام شده است. این روش جدید، در عمل خیلی سریع خود را نشان داد. در حالی که سری آ همچنان با چالشهای اقتصادی بزرگ دست و پنجه …
