استقلال در آستانه جریمه دوباره توسط فیفا؛ نازون 4 پنجره نقل و انتقالات آبی ها را می بندد؟ - پارس فوتبال

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ پرسپولیس بعد از کنار رفتن رضا درویش و تیم مدیریتی او، روزهای سختی را پشت سر گذاشت؛ تیمی که فصل گذشته با وجود تغییرات روی نیمکت و حضور اوسمار، نتوانست از بحران خارج شود و با مجموعه‌ای از بازیکنان پا به سن گذاشته و پرحاشیه، به تیمی معمولی تبدیل شد. حتی حضور در تورنمنت سه‌جانبه نیز نتوانست تصویری امیدوارکننده از آینده سرخ‌ها ارائه کند. تابستان امسال اما ورق برگشت.

پیمان حدادی در فصل نقل‌وانتقالات عملکردی قابل قبول داشت. او در انتخاب سرمربی به سراغ یک گزینه داخلی امتحان‌پس‌داده و پرسپولیسی رفت و برخلاف برخی سناریوهای پرهزینه، وارد پروژه جذب مربی خارجی نشد. در بازار بازیکنان نیز خبری از خریدهای هیجانی و ستاره‌های گرانقیمت نبود و سیاست باشگاه به سمت جوان‌گرایی، نوسازی و ساختن تیمی برای آینده رفت. پرسپولیس پوست‌اندازی کرد و استارت امیدوارکننده‌ای در لیگ زد؛ درست در همین نقطه اما ظاهراً عده‌ای یاد صندلی مدیریت افتاده‌اند!

حالا که بحران‌های اصلی پشت سر گذاشته شده، تیم بسته شده و هواداران نسبت به شرایط فنی و نقل‌وانتقالاتی رضایت نسبی دارند، بعضی جریان‌های پشت پرده ظاهراً به دنبال آن هستند که در شرایط آرام، حاصل زحمات دیگران را مصادره کنند و به صندلی مدیریت باشگاه برسند؛ لقمه‌ای آماده که بدون تحمل هزینه‌های دوران بحران، در اختیارشان قرار گیرد. در مرکز این تحرکات، یک عضو پرنفوذ هیأت‌مدیره قرار دارد؛ فردی که پیش از این نیز دست‌کم دو بار برای در اختیار گرفتن سکان مدیریتی پرسپولیس خیز برداشته و حالا سومین پروژه خود را کلید زده. این پروژه را می‌توان «کودتای خاموش» گذاشت؛ کودتایی که قرار نیست با سروصدا آغاز شود، بلکه از تغییرات تدریجی، جابه‌جایی افراد و مهندسی ترکیب قدرت در هیأت‌مدیره عبور می‌کند.

مسأله فقط علاقه یک عضو هیأت‌مدیره به صندلی مدیرعاملی نیست؛ پرسش اصلی این است که آیا قرار است ساختار مدیریت پرسپولیس به تدریج به یک ساختار موازی تبدیل شود؟ ساختاری که در آن یک فرد، فراتر از جایگاه رسمی خود، در سیاست‌گذاری، امور اجرایی، رسانه، انتصابات، عزل‌ونصب‌ها و حتی تصمیمات مربوط به تیم‌های پایه و فوتبال زنان صاحب نفوذ باشد؟ اگر پاسخ مثبت است، این دیگر اختلاف‌نظر مدیریتی نیست؛ تلاش برای قبضه کردن قدرت در باشگاهی است که متعلق به هواداران است، نه یک فرد یا یک جریان خاص.

شنیده‌ها از آن حکایت دارد که همزمان با انتشار بعضی اخبار درباره احتمال تغییرات مدیریتی در پرسپولیس، تلاش‌هایی برای تغییر موازنه قدرت در باشگاه آغاز شده. سناریو ظاهراً ساده است؛ ابتدا تغییر بعضی افراد، سپس چینش نیروهای همسو در تعدادی از کرسی‌های هیأت‌مدیره و در نهایت شکل‌گیری اکثریتی که بتواند تصمیمات کلیدی باشگاه را در مسیر مورد نظر این عضو پرنفوذ هدایت کند. اگر چنین پروژه‌ای واقعاً در حال اجرا باشد، سؤال بزرگ این است که هدف از این همه تلاش چیست؟

پاسخ را شاید بتوان در همان صندلی مدیریتی جست‌وجو کرد؛ صندلی‌ای که بعضی افراد برای رسیدن به آن ظاهراً بارها نقشه کشیده‌اند و حالا بهترین زمان را برای اجرای سناریوی تازه مناسب دیده‌اند؛ زمانی که تیم فوتبال از بحران عبور کرده، نقل‌وانتقالات به پایان رسیده و مدیر فعلی می‌تواند ثمره تصمیماتش را در زمین ببیند. این دقیقاً همان نقطه‌ای است که باید مراقب بود؛ مبادا کسی بخواهد در روزهای سخت کنار گود بایستد، اما وقتی تیم ساخته شد و شرایط آرام گرفت، برای تصاحب فرمان باشگاه وارد میدان شود.

از سوی دیگر، اگر واقعاً مدیرعامل یا هیأت‌مدیره پرسپولیس ضعیف هستند و تغییر آنها ضرورت دارد، راه درست کاملاً روشن است: عملکرد همه اعضای هیأت‌مدیره باید بررسی شود، نقاط ضعف مشخص شود و درباره ادامه فعالیت یا پایان کار هرکدام تصمیم گرفته شود.

اینکه یک عضو هیأت‌مدیره با اتکا به ارتباطات و نفوذ خود تلاش کند ترکیب قدرت را تغییر دهد تا در نهایت خودش به قدرت بلامنازع باشگاه تبدیل شود، نه اصلاح مدیریتی است و نه اقدامی در راستای منافع پرسپولیس.

پرسپولیس پیش از این نیز هزینه ساختارهای موازی، چندصدایی مدیریتی و جنگ قدرت درون باشگاه را پرداخته. نتیجه این مدل مدیریت چیزی جز حاشیه، بی‌ثباتی، تصمیمات متناقض و فرسایش سرمایه اجتماعی باشگاه نبوده است. اکنون سؤال این است: آیا قرار است دوباره همان مسیر تکرار شود؟

عضو پرنفوذ هیأت‌مدیره که حالا برای سومین بار چشم به صندلی مدیریت دوخته، باید بداند که پرسپولیس آزمایشگاه پروژه‌های قدرت نیست. اگر ادعایی درباره ناکارآمدی مدیریت فعلی وجود دارد، باید شفاف و رسمی مطرح شود و اگر قرار است تغییری اتفاق بیفتد، باید بر اساس کارنامه باشد، نه مهندسی پشت پرده. هواداران پرسپولیس حق دارند بدانند چه کسانی در روزهای آرام باشگاه، در حال طراحی تغییرات هستند و چه کسی قرار است از این تغییرات سود ببرد. پرسپولیس مدیر می‌خواهد، نه مالک پشت پرده؛ اصلاح می‌خواهد، نه کودتای خاموش.

با شروع هر فصل فوتبالی موضوع تاثیر دلالان و ایجنت‌ها بر بازار نقل و انتقالات داغ می‌شود و بسیاری از تیم‌ها که شرایط مالی مناسبی ندارند ستاره‌ها یا استعدادهای جوان خود را از دست می‌دهند. بر اساس اظهارات رییس آکادمی استقلال، دلالان پا را از وسوسه کردن بازیکنان رده بزرگسالان فراتر گذاشته و به سراغ رده‌های پایین‌تر هم می‌روند.

ناصر فریادشیران، رییس آکادمی باشگاه استقلال در گفت‌وگو با ایسنا گفت: متاسفانه ایجنت‌ها به بازیکنان جوان و فوتبال پایه رو آورده‌اند. دو تیم شهرستانی در لیگ برتر وجود دارند که بازیکنان پایه را اغوا می‌کنند و پس از عقد قرارداد داخلی، بازیکن را به تیم دیگر قرض می‌دهند. این رفتار منسوخ شده است. یکی از سرمربیان این تیم‌ها منشوری است و پرونده دارد اما مجوز فعالیت او همچنان باطل نشده و فعالیت می‌کند. نمی‌دانم چه کسی برای آنها مجوز صادر می‌کند.

وی با بیان اینکه «بهترین کسی که می‌تواند به بازیکنان کمک کند کادر فنی است،» گفت: صرفا جهت اطلاع می‌گویم که دلال‌ها بیشتر به دنبال منافع خودشان هستند و نه پیشرفت بازیکنان. در باشگاه، برق سه‌فاز برای آنها وصل کرده‌ام و اجازه ندارند وارد آکادمی شوند! آنها اجازه ندارند با بازیکنان ما در قهوه‌خانه جلسه بگذارند و به همه بازیکنان تاکید کرده‌ام که در صورت صحبت با ایجنت‌ها به سرعت از باشگاه اخراج خواهند شد. در هر چهار رده پایه و حتی نونهالان این اتفاق افتاده است. حتی با خانواده بازیکنان جوان ما مذاکره می‌کنند و آنها را فریب می‌دهند و اگر لازم باشد روزی اسم آنها را خواهم گفت.

فریادشیران در ادامه گفت: بازیکنانی مانند علیرضا بیرانوند، امید عالیشاه و مرتضی پورعلی‌گنجی در زمان حضورشان در تیم‌های پایه حرف گوش دادند و به اهداف خود رسیدند. چند بازیکن جوان ما مانند عماد زارعی، مهدی قایدی و علیرضا محبعلی راهی تیم بزرگسالان شدند و با تیم تمرین می‌کنند و قطعا روزی جزو ستاره‌های تیم به حساب می‌آیند. روند باشگاه و آقای بختیاری‌زاده جوان‌گرایی است و این موضوع صرفا به علت بسته بودن پنجره نیست و در آینده از این نوع اتفاقات زیاد خواهد افتاد.

رئیس آکادمی استقلال در پایان خاطرنشان کرد: یکشنبه هفته آینده همایشی برگزار می‌کنیم تا آداب حرفه‌ای‌گری را به بازیکنان آموزش دهیم. از زمانی که باشگاه زیر نظر هلدینگ فعالیت می‌کند، حساب همه بازیکنان پایه تسویه شده و هرکسی که ادعا دارد از استقلال مطالبه دارد دروغ می‌گوید.

پایگاه خبری فوتبالی- بر اساس خبرهایی که به فوتبالی رسیده است، شاهین رحمانی عضو ایرانی ای اف سی، که سال‌ها در کنفدراسیون فوتبال آسیا، مسئولیت‌های مختلفی داشت از این کنفدراسیون جدا شده است .

به گزارش فوتبالی، اهالی فوتبالی در ایران و به ویژه آنها که فوتبال را جدی‌تر و از حدود سه ده پیش دنبال می‌کنند شاهین رحمانی را به عنوان یک روزنامه نگار می‌شناسند. رحمانی در دورانی که در تاریخ ایران به دوره اصلاحات معروف است بیشتر شناخته شد .

او سردبیر هفته نامه موفق و خواندنی «تماشاگران امروز» که خیلی از خبرنگاران و روزنامه نگاران سرشناس ایران عضو تحریریه‌اش بودند و اغلب‌شان هم در عرصه رسانه و هم در عرصه هنر به موفقیت‌های بزرگی رسیدند، بود .

او در دولت اصلاحات سردبیر روزنامه ایران ورزشی هم شد که روزنامه تخصصی ورزشی ارگان رسمی دولت بود. رحمانی در همین دوران با محسن صفایی فراهانی که رییس فدراسیون فوتبال بود آشنا شد و همین آشنایی مسیر زندگی حرفه‌ای او را تغییر داد .

صفایی فراهانی با روابطی که در  AFC  داشت رحمانی را به این سازمان معرفی کرد و همین مساله سرآغاز حضور چند ساله رحمانی در کنفدراسیون فوتبال آسیا شد. رحمانی پس از استخدام و به دلیل حضور در دفتر کارش در کوالالامپور، به مالزی رفت .

او حدود 23 سال در  AFC  بود و البته فعالیتش را در بخش رسانه ای آغاز کرد و سپس به کمیته مسابقات و صدور مجوز حرفه ای این سازمان رفت. همین مساله باعث شد او چند بار به همراه «سوزوکی» رییس ژاپنی کمیته مجوز حرفه‌ای  AFC  به ایران سفر کند. آخرین خبری که از رحمانی داشتیم این بود که او در بخش امنیت کنفدراسیون فوتبال آسیا کار می کرد .

او عضو معتمد  AFC  بود و به همین دلیل بیش از دو دهه در این سازمان فعالیت کرد و ماموریت‌های زیادی را در کشورهای مختلف قاره آسیا به سرانجام رساند. رحمانی همچنین به نوعی و البته غیرمستقیم و گاهی اوقات مستقیم کانال ارتباطی فدراسیون فوتبال ایران با  AFC  بود .

حالا اما بعد از بیش دو دهه کار در  AFC  رحمانی خودش تصمیم به قطع همکاری با این نهاد گرفت و استعفا کرد. استعفای او هم پذیرفته شد و حالا او به استرالیا رفته و ظاهرا  در بخش برگزاری مسابقات فوتبال فدراسیون استرالیا عضو این فدراسیون شده است.