به سلامتی خبر رسید که یک بازی برای فیفا مهر ماه اوکی شده و بار دیگر تیم کشورمان مقابل ازبکستان قرار خواهد گرفت. یک بازی تکراری که تقریباً به تقویم ثابت دو تیم در هر سال تبدیل و البته این اواخر ازبکها دیگر به ما نباختهاند تا فشار روحی به ما منتقل شود! از فینال جام کافا گرفته تا تورنمنت العین، دیگر قادر به بردن ازبکستان هم نیستیم و به همین بهانه جوانان هم نمی توانند در بازی دوستانه محک بخورند!
هر چقدر دو تیم بیشتر با یکدیگر بازی کنند، ترس تیم ضعیفتر از تیم قویتر ریخته و در کنار حضور بازیکنان ازبک در لیگ برتر ما و تیمهای بزرگ، میبینیم که این آبی پوشان هستند که بیشتر از این بازیهای دوستانه سود میبرد. ازبکستان در جام جهانی ۲۰۲۶ هم حاضر و مثل ما ۳ بازی انجام داد.
در شرایطی که فدراسیون فوتبال ما از تهیه و تدارک دیدارهای دوستان عاجز و به هر دلیل که هست، قادر به بازیهای خوب با تیمهای بزرگ نیستیم، این همسایه همیشه به داد مهدی تاج رسیده و دست فدراسیونش را گرفته است! تاج که به عنوان نایب رئیس آسیای میانه afc تاشکند را بهتر از تهران بلد است!
اما نکته اینجاست که این مسابقه از ساعت ۱۹ به وقت ازبکستان (۱۷:۳۰ به وقت ایران) در ورزشگاه استقلال شهر فرغانه برگزار خواهد شد. در عرف رایج فوتبال، وقتی کشوری یک بازی ملی -آن هم رسمی و در فیفادی- را در پایتخت و ورزشگاه اصلی خود برگزار نمیکند، به صورت همزمان در حال ارسال دو پیام است؛
پیام اول به رخ کشیدن پیشرفت و امکانات کشور خود به حریف و به دنیاست. ازبکها میخواهند به همه بگویند که حالا علاوه بر تاشکند، ما در سایر شهرها نیز ورزشگاههایی که بتوانند استاندارد برگزاری یک بازی بینالمللی را داشته باشند، ساختهایم و داریم. علاوه بر فوتبال و قدرت مدیریت، ازبکستان …
