یک فریم از درگیری در دیدار فراموشنشدنی تیم ملی ایران در مرحله مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۸ برابر قطر در ورزشگاه آزادی، اولین سکانس از آغاز دوران مربیگری جواد نکونام بود. بازیکنی که در دوران حضور خود در میدان و احتمالاً به علت شخصیت کمحرف و البته عدم ظهور در ترکیب استقلال یا پرسپولیس، به اندازهای که افتخار کسب کرد محبوب و مورد توجه نبود. جواد نکونام از اواخر دهه ۷۰ و با لباس سبز پررنگ پاس به فوتبال ایران معرفی شده و تا حدود دو دهه بعد، به همه افتخارات ممکن دست یافت. دوره طولانی بازی برای اوساسونا و درخشش چندباره مقابل تیم بزرگ همانند رئال مادرید یا بارسلونا، نام جواد نکونام را به عنوان یکی از بازیکنان قابل احترام فوتبال ایران مطرح کرده است. رابطه نزدیک او با کارلوس کیروش منجر، به حضور جواد نکونام در کادر فنی تیم ملی شد اما کمتر کسی در ادامه فهمید که علت جدایی زودهنگام او به صورت دقیق چه بود.
اما چندی بعد جواد نکونام روی نیمکت نساجی، بازگشت به لیگ برتر را جشن گرفت. اوج درخشش جواد نکونام در عرصه مربیگری نیمکت فولاد رقم خورد. جایی که او تبدیل به مایه عذاب پرسپولیس برانکو و یحیی شده و البته با فتح جام حذفی و سوپرجام، اولین افتخاران خود در رده مربیگری را نیز کسب کرد. اما سه سال قبل و در تابستان سال ۱۴۰۲ شاهد حضور جواد نکونام روی نیمکت استقلال بودیم؛ وقتی او به عنوان بازیکن به این تیم آمد هواداران استقلال رویای قهرمانی در آسیا را در ذهن خود پرورش میدادند، اما رابطه نکونام و امیر قلعهنویی چندان خوب پیش نرفت و او در دی ماه سال ۹۳ از تیم محبوب خود جدا شد. اما این بار جوان نکونام با یک اعتبار و محبوبیت ویژه و در شرایطی هدایت بر عهده گرفت که طرفداران این تیم به شدت منتظر بازگشت او به این باشگاه بودند. اما تغییرات متوالی روی در عرصه مدیریت باشگاه استقلال، در نهایت منجر به اختلاف علنی مدیرعامل با سرمربی وقت استقلال شد.
هرچقدر این تیم در زمین مسابقه یک مجموعه منظم، آماده و کمخطا بود، در بیرون از میدان همه چیز به کمدیترین شکل ممکن برای این باشگاه پیش رفت. هرچه سرمربی میخواست، مورد توجه مدیر وقت قرار نمیگرفت و در سوی مقابل نیز جواد نکونام برای کاهش وجه و محبوبیت طرف مقابل، از هیچ تلاشی فروگذار نبود. حتی خبر برکناری …
