فوتبال جهان در روزهای اخیر شاهد یک مورد بیسابقه از تنش سازمانی است. کنفدراسیون فوتبال آسیا، کونکاکاف و یوفا بیانیهای مشترک منتشر کردهاند که به امضای رؤسا و دبیران کل آنها رسیده و در آن پیامی مستقیم و بیسابقه درباره مدیریت فیفا مطرح شده است. امضاکنندگان این بیانیه، سلمان بن ابراهیم آل خلیفه از کنفدراسیون فوتبال آسیا، ویکتور مونتاگلیانی از کونکاکاف و الکساندر چفرین از یوفا، به همراه دبیران کل مربوطه، داتوک سری ویندزور جان، فیلیپ موگجیو و تئودور تئودوریدیس، خطاب به «خانواده فوتبال» تأکید کردهاند که رشد این ورزش طی یک دهه گذشته حاصل تلاش جمعی بوده است، نه دستاورد یک فرد خاص؛ اشارهای آشکار به جانی اینفانتینو، رئیس فیفا.
این نامه با دقت مشخص میکند که چه مسائلی محل بحث نیستند. امضاکنندگان تأکید دارند که اعتراض آنها دلایل اقتصادی ندارد، حمایت دریافت شده از سوی هیچ فدراسیونی را زیر سؤال نمیبرد و قصد بازنگری در تصمیماتی را که پیشتر به صورت جمعی گرفته شدهاند، مانند گسترش رقابتها یا اعطای میزبانی جامهای جهانی ۲۰۳۰ و ۲۰۳۴، ندارد. آنها تأکید میکنند که تمام این تصمیمات باید همانطور که توافق شدهاند، پابرجا بمانند. به گفته آنها، «مشکل اصلی» موضوعی بسیار بنیادیتر است: تمامیت و سلامت این ورزش و افرادی که برای اداره آن انتخاب شدهاند.
بحران
هسته اصلی این بیانیه به یک اتفاق مشخص اشاره دارد که بحران اعتماد را به وجود آورده است: تلاش برای فروش بخشی از سهام خود جام جهانی فیفا، اقدامی که سه کنفدراسیون آن را «فقدان عمیق قضاوت صحیح» توصیف کردهاند و آن را نقضی اساسی در اعتماد میان فیفا و نهادهایی میدانند که این سازمان قرار است در خدمت آنها باشد.
آنها همچنین از پاسخی که فیفا به نواب رئیس خود و ۲۱۱ فدراسیون عضو ارائه کرده، انتقاد کردهاند و این سازمان را متهم کردهاند که این اتفاق را صرفاً یک شکست ارتباطی تلقی کرده، به جای آن که بپذیرد خود این پیشنهاد غیرقابل قبول بوده است، پیشنهادی که با ضربالاجلهای فشرده و بدون مشورت واقعی مطرح شد و از نگاه آنها، به شکلی عمدی طراحی …
