به گزارش شهر بورس، خصوصیسازی واقعی، اعتماد به کارآفرینان، حرکت به سمت ارز تکنرخی، تقویت دیپلماسی اقتصادی و واگذاری اختیار به استانها سخن میگوید و با توجه به تحولات اخیر منطقه، بر ضرورت بازنگری در نقشهی ترانزیتی کشور و فعالسازی ظرفیت کریدورهای شمال- جنوب و شرق- غرب و محور راهبردی شمالغرب تأکید میکند.
در ادبیات حکمرانی، وفاق گاهی به معنای کاهش اختلاف و پرهیز از طرح مطالبات چالشبرانگیز تعبیر میشود؛ در حالی که فلسفهی وجودی اتاق بازرگانی، نمایندگی و مطالبهگری بخش خصوصی است.
از نگاه شما مرز میان وفاق سازنده و مطالبهگری مستقل بخش خصوصی کجاست؟ آیا اساساً میتوان بدون پذیرش نقد و اختلافنظر اقتصادی به وفاق پایدار رسید؟
وفاق به این معنا نیست که مشکلات را بیان نکنیم یا بخش خصوصی از مطالبات خود صرفنظر کند.
اتفاقاً اگر به دنبال وفاق واقعی هستیم، باید بتوانیم مشکلات را صریح و شفاف مطرح کنیم و برای حل آنها کنار هم بنشینیم.
بخش خصوصی و دولت در مقابل یکدیگر نیستند.
هدف هر دو باید توسعهی کشور، افزایش تولید، ایجاد اشتغال و بهبود معیشت مردم باشد. …
