بررسی آمارهای اقتصادی نشان میدهد که معیشت قشر کارگر در ایران طی یک دهه گذشته با سقوطی هولناک مواجه شده است. اگر قدرت خرید کارگران را با معیار دلار بسنجیم، میبینیم که پایه حقوق آنها از ۲۳۲ دلار در سال ۱۳۹۵، حالا به مرز ۸۳ دلار رسیده؛ این یعنی وضعیت معیشتی کارگر ایرانی نسبت به ده سال قبل، حدود ۲.۷ برابر تحلیل رفته است. این روزها با جهش بیسابقه نرخ ارز که قیمت دلار را به ۲۰۰ هزار تومان رسانده، دستمزد کارگران عملاً به مرزهای بحرانی نزدیک شده است. در تعاریف بینالمللی، دریافت روزانه کمتر از ۵ دلار به معنای فقر مطلق و قرار گرفتن در آستانه قحطی است. با این حساب، بخش بزرگی از نیروی کار ایران که ماهانه حدود ۱۰۰ دلار دریافتی دارند، در همین دسته طبقهبندی میشوند. مقایسه اعداد و ارقام، گویای عمق این فاجعه است. در حالی که حداقل دستمزد یک کارگر متاهل با احتساب تمام مزایا حدود ۱۲۴ دلار است، در بسیاری از کشورهای توسعهیافته، حداقل حقوق نیروی کار ارقام چند هزار دلاری را نشان میدهد. برای نمونه، در کشورهای تراز اول جهان، قدرت خرید ماهانه با معیارهای جهانی به بالای ۹ هزار دلار میرسد، …
