
در ابتدای روز، آرش محبی نژاد قضاوتی دربارهٔ وضعیت قیمتگذاری خودرو در ایران برساند: «قیمتهای کارخانه و بازار بهطور روشنِلِی در هم ناممکن انطباق پیدا میکنند؛ دِلی میان دو طرف صندلی موفق نیست؛ نهایتاً دسترسپذیری برای مشتری کمتر از همان حجم پولی است که در بازار مصرف میشود». او افزود که ممکن است ۱۶۰۰ میلیارد تومان از هزینههای خرید خودرو، بهعنوان پلاسدراهنمایی در بازار نتجیدهان باشه. در دیدگاه مشابهی، فردی در یک تلگرامی اشاره کرد که «سیاست قیمتگذاری که گذشتههفته درگیر شد، ریشه در دوران دههٔ ۱۳۷۰ دارد؛ پس از سال ۱۳۷۷، تشکیل کمیتهای برای نظارت بر قیمتها، و سپس ورود سازمان حمایت و نهاد رقابت در دههٔ ۱۳۹۰»، همین روند را در حال حاضر با هدف تعادل بازار دنبال میکند. یک تحلیلگر در صنعت گفت: «حتی با توجه به کمترین توان بهدستآمدن از اختلاف قیمت، یعنی ۸۰۰ میلیارد تومان، حجم رانتهای دلالان تقریبا همان مقدار بدهیهای تجمعی صنعت خودرو است». در این میان، انتقاد توانست پویا گیرد؛ چرا که بحث بهخاطر حذف یا باقیماندن …












