به گزارش ایران اکونومیست؛ چک الکترونیکی در حال تبدیل شدن به یکی از ابزارهای اصلی مبادلات مالی در ایران است؛ ابزاری که...
مهلت یکماهه برای چکهای الکترونیک
چک الکترونیکی در حال تبدیل شدن به یکی از ابزارهای اصلی مبادلات مالی در ایران است؛ ابزاری که بدون نیاز به برگه کاغذ، امضای فیزیکی و مراجعه به شعبه امکان صدور، انتقال و وصول چک را فراهم میکند. با این حال، در مسیر حذف کامل چکهای کاغذی، هنوز یک مانع مهم وجود دارد: فراهم شدن امکان استفاده کامل اشخاص حقوقی از چک دیجیتال.
برای حل این مشکل باقی مانده است.
حل این مسئله اهمیت زیادی دارد؛ چراکه بخش قابل توجهی از معاملات تجاری کشور توسط شرکتها و اشخاص حقوقی انجام میشود و بدون فراهم شدن زیرساخت کامل برای آنها، حذف چک کاغذی نمیتواند به صورت کامل اتفاق بیفتد.
هدفگذاری برای حذف کامل چک کاغذی تا سال ۱۴۰۶
چک الکترونیکی در آبانماه ۱۴۰۱ در بانک مرکزی رونمایی شد و بر اساس برنامهریزیهای انجامشده، هدف این است که تا سال ۱۴۰۶ چک الکترونیکی به شکل کامل جایگزین چکهای کاغذی شود.
برای تحقق این هدف، تنها توسعه سامانههای بانکی کافی نیست. پذیرش عمومی، فراگیری خدمت در بانکها، توسعه امضای دیجیتال، حل مشکلات اشخاص حقوقی و اطمینان فعالان اقتصادی از اعتبار حقوقی چک دیجیتال، عوامل تعیینکننده خواهند بود.
از سوی دیگر، حذف تدریجی کاغذ میتواند هزینههای چاپ، نگهداری، انتقال و پردازش فیزیکی چکها را کاهش دهد و امکان نظارت و رهگیری اطلاعات را افزایش دهد.
چک کاغذی در آستانه بازنشستگی؟
رشد ۲۷۷ درصدی صدور چک الکترونیکی نشان میدهد مسیر دیجیتالی شدن این ابزار مالی با سرعت قابل توجهی در حال پیشرفت است. با این حال، رسیدن به نقطهای که چک کاغذی بهطور کامل کنار گذاشته شود، به حل مشکلات مربوط به اشخاص حقوقی وابسته است.
اگر بانک مرکزی بتواند در مهلت تعیینشده سازوکار مهر و امضای دیجیتال شرکتها را تکمیل کند و بانکها نیز زیرساختهای لازم را توسعه دهند، هدفگذاری حذف چک کاغذی تا سال ۱۴۰۶ دستیافتنیتر خواهد شد.
در چنین شرایطی، چک الکترونیکی میتواند یکی از مهمترین نمونههای گذار نظام مالی ایران از اسناد فیزیکی به ابزارهای کاملاً دیجیتال باشد؛ تغییری که نهتنها شکل چک، بلکه شیوه صدور، انتقال، وصول و نظارت بر آن را نیز تغییر خواهد داد.
