قطعهسازان کشور درحالی نیمه نخست سال را پشت سر میگذارد که همزمانی افت تولید خودروسازان، اختلال در تامین مواداولیه، محدودیتهای حملونقل و انباشت مطالبات، جریان نقدینگی این صنعت را مختل کرده است. تداوم فشارهای مالیاتی، بیمهای و بانکی نیز واحدهای تولیدی را در آستانه تصمیمهای دشوار برای حفظ اشتغال و ادامه فعالیت قرار داده است؛ شرایطی که فعالان صنعت، حاصل آن را کاهش ظرفیت تولید، توقف سرمایهگذاری و تهدید جدی بقای قطعهسازی میدانند.
کاهش تیراژ خودروسازان و کمبود نقدینگی
احمدرضا رعنایی، عضو هیاتمدیره انجمن صنایعهمگن نیرومحرکه و قطعهسازان خودرو استان مرکزی، با اشاره به مهمترین مشکلات فعالان این صنعت به «دنیایخودرو» گفت: «نخستین دغدغه قطعهسازان، پس از کمبود سرمایه در گردش و نبود منابع مالی کافی برای ادامه فعالیت، کاهش شدید تیراژ مورد نیاز خودروسازان است؛ مسالهای که از افت محسوس تولید در شرکتهای خودروسازی ناشی میشود. درچنین شرایطی، بیشتر قطعهسازان نسبت به ثبات شغلی و آینده فعالیت خود نگران هستند و احساس میکنند صنعت قطعه به حاشیه رانده شده و در معرض نابودی قرار گرفته است.»
وی ادامه داد: «چند عامل بهصورت همزمان این وضعیت را ایجاد کرده است؛ نخست، کمبود سرمایه در گردش؛ دوم، دشواری تامین مواداولیه و سوم، کاهش تیراژ سفارشهای خودروسازان. در کنار این موارد، مشکلات حملونقل و واردات قطعات منفصله از خارج از کشور نیز وجود دارد. محدودیتهای حملونقل دریایی همچنان ادامه دارد و در بخش ریلی نیز گاهی مشکلاتی ایجاد میشود که بر زمان و هزینه تامین قطعات و مواداولیه تاثیر میگذارد.»
این مقام صنفی با بیان اینکه مشکلات قطعهسازان تنها به حوزه تولید محدود نمیشود، عنوان کرد: «اختلال در نظام بانکی و انتقال پول، مسائل گمرکی و تاخیر در ترخیص کالا نیز از دیگر موانع فعالیت واحدهای تولیدی است. سامانههای مرتبط با این فرآیندها هرچند وقت یکبار با اختلال، قطعی یا تغییرات پیشبینینشده مواجه میشوند و امکان برنامهریزی را از تولیدکننده میگیرند. مجموعه این عوامل سبب شده است شغل قطعهسازی از جهات مختلف در معرض آسیب جدی قرار بگیرد و فعالان این صنعت نتوانند چشمانداز روشنی برای ادامه فعالیت خود ترسیم کنند.»
فشارهای مالیاتی، بیمهای و …
