با تشدید ناترازی بنزین و افزایش فاصله میان مصرف و تولید، انتخاب مسیر آینده صنعتخودرو دیگر صرفا یک تصمیم فنی نیست؛ بلکه به یکی از مهمترین مسائل اقتصادی کشور تبدیل شده است. در شرایطی که سیاستگزار از یک سو بر توسعه خودروهای برقی تاکید دارد و از سوی دیگر صنعتخودرو همچنان با محدودیت منابع، ضعف زیرساخت شارژ و هزینه بالای فناوریهای برقی مواجه است، یک پرسش جدی مطرح میشود: آیا ایران باید تمام ظرفیت خود را برای حرکت مستقیم از خودروهای بنزینی به خودروهای برقی بهکار گیرد یا میتوان از یک مسیر میانی استفاده کرد؟ ایران طی چند دهه گذشته برای توسعه خودروهای گازسوز سرمایهگذاری کرده و شبکه گستردهای از جایگاههای سوختگیری گاز طبیعی در کشور ایجاد شده است.
از سوی دیگر، موتورهای پایهگازسوز نیز در داخل کشور توسعه یافته و زنجیرهای از دانش فنی و قطعهسازی مرتبط با این فناوری شکل گرفته است. بههمین دلیل، ترکیب موتور گازسوز داخلی با فناوری هیبرید میتواند یکی از گزینههایی باشد که هم مصرف بنزین را کاهش دهد و هم بخشی از سرمایهگذاریهای گذشته کشور را حفظ کند.
در همین زمینه با «رضا برنابادی»، کارشناس صنعتخودرو به گفتوگو پرداختیم؛
آیا با توجه به وضعیت مصرف بنزین در کشور، زمان آن نرسیده است که خودروسازان به جای تمرکز صرف بر هیبریدهای بنزینی به سمت هیبرید گازسوز بروند؟
من معتقدم این موضوع باید جدیتر از گذشته در صنعتخودرو بررسی شود. ما در ایران یک ویژگی داریم که بسیاری از کشورها ندارند. در کشور ما هم منابع گسترده گاز طبیعی وجود دارد، هم شبکه توزیع و جایگاههای سیانجی ایجاد شده و هم تجربه تولید خودرو و موتور گازسوز داریم. بنابراین اگر بخواهیم درباره آینده قوای محرکه صحبت کنیم، منطقی نیست که این ظرفیت را نادیده بگیریم. البته من به هیچوجه نمیگویم خودروهای برقی کنار گذاشته شوند. برقیسازی یک روند جهانی است و صنعتخودرو کشور هم باید در این مسیر حرکت کند. بحث من این است که برای کشور، مسیر برقیسازی الزاما نباید دقیقا همان مسیری باشد که کشورهای اروپایی یا برخی کشورهای شرق آسیا طی کردهاند. ما باید بر اساس منابع انرژی، زیرساخت، توان صنعتی و قدرت خرید مردم تصمیم بگیریم. در چنین شرایطی، هیبرید گازسوز در کنار هیبرید بنزینی میتواند یک فناوری انتقالی …
