گواهینامه موتورسیکلت زنان در بن بست بوروکراسی/ دلیل تأخیر دولت چیست؟گواهینامه موتورسیکلت زنان
بیش از شش ماه از زمانی میگذرد که هیئت وزیران، فراجا را صراحتاً مکلف به فراهمکردن آموزش، آزمون و صدور گواهینامه موتورسیکلت برای زنان کرد؛ با این حال، تا پایان مرداد ۱۴۰۵ هنوز فرآیند عمومی صدور گواهینامه آغاز نشده است. در همین فاصله، فقط در اصفهان ۱۸ زن موتورسوار طی چهار ماه جان باختهاند و دولت، وزارت کشور و مجلس هر کدام از برطرفشدن موانع حقوقی سخن میگویند. حالا پرسش ساده است: اگر منع قانونی برطرف شده و مصوبه هم ابلاغ شده، زنان دقیقاً منتظر چه هستند؟
به گزارش پایگاه خبری اسب بخار، زنان در خیابانهای ایران منتظر قانون نماندهاند. در تهران، اصفهان و دیگر شهرهای بزرگ، تعداد زنانی که برای رفتوآمد روزمره از موتورسیکلت و اسکوتر استفاده میکنند بیشتر شده است. گرانی خودرو، هزینه بالای تاکسیهای اینترنتی، ترافیک سنگین و دشواری رفتوآمد، موتورسیکلت را برای بخشی از زنان نیز به وسیلهای برای حملونقل روزانه تبدیل کرده است اما ساختار اداری کشور هنوز چند قدم عقبتر از خیابان حرکت میکند.
برای راندن موتورسیکلت، مانند هر شهروند دیگری، قانون از زنان گواهینامه میخواهد؛ اما همان ساختاری که رانندگی بدون گواهینامه را تخلف میداند، هنوز مسیر عمومی و مشخصی برای گرفتن این گواهینامه در اختیار او قرار نداده است.
این تناقض سالها ادامه داشته اما اکنون، پس از مصوبه صریح دولت، ادامه این شرایط قابل توجیه نیست.
ماجرا در هشتم بهمن ۱۴۰۴ وارد مرحله تازهای شد. هیئت وزیران مصوبهای تصویب کرد که ۱۴ بهمن ابلاغ شد.
متن مصوبه روشن است؛ فرماندهی کل انتظامی جمهوری اسلامی ایران مکلف شده است برای صدور گواهینامه موتورسیکلت زنان، آموزش عملی متقاضیان را از طریق مربیان زن فراهم کند و آزمون نیز با اولویت افسران زن برگزار شود.
حتی دولت برای کمبود احتمالی افسر زن نیز راهحل تعیین کرده است؛ در صورت نبود تعداد کافی افسر زن، آزمون میتواند توسط آزمونگیرندگان مرد واجد صلاحیت، با رعایت ملاحظات شرعی و زیر نظر مستقیم پلیس راهور انجام شود. یعنی حتی یکی از اصلیترین موانع اجرایی که پیشتر مطرح میشد ـ نبود مربی یا افسر زن کافی ـ در خود مصوبه پیشبینی شده است.
با این حال، …
