به گزارش فوتبالی، پاچو در ۲ نوامبر ۲۰۱۹ و در ۱۸ سالگی برای نخستین بار با پیراهن ایندیپندینته دلوایه در فوتبال حرفهای به میدان رفت. او در دیدار مقابل دلفین از ابتدا بازی کرد و رؤیایی که سالها برای رسیدن به آن تلاش کرده بود، سرانجام به واقعیت تبدیل شد.
اما در همان ساعات، مادرش، گلندا تنوریو، پس از یک دوره بیماری درگذشته بود. خانواده پاچو تصمیم گرفتند این خبر را تا پایان مسابقه از او پنهان کنند تا بتواند نخستین بازی حرفهایاش را بدون تحمل فشار چنین خبر دردناکی تجربه کند.
مادر پاچو در زمان مرگ ۵۱ ساله بود. پس از پایان مسابقه، زمانی که پاچو از حقیقت مطلع شد، شادی اولین بازی حرفهای خیلی زود جای خود را به شوک و اندوه داد. این اتفاق به یکی از تأثیرگذارترین لحظات زندگی او تبدیل شد و بعدها خودش درباره این تجربه صحبت کرد.
اما شاید احساسیترین بخش این داستان، عدد ۵۱ باشد. پاچو از سال ۲۰۱۹ این شماره را به یاد مادرش روی پیراهن خود انتخاب کرده و در تیمهای مختلف، از ایندیپندینته دلوایه گرفته تا رویال آنتورپ و پاریسنژرمن، آن را حفظ کرده است. حتی در سال ۲۰۲۵، زمانی که همراه PSG قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شد، این افتخار را به مادرش تقدیم کرد.
مسیر پاچو از آن روز به بعد فوقالعاده بوده است؛ او از فوتبال اکوادور به اروپا رفت، در آنتورپ و آینتراخت فرانکفورت درخشید و در نهایت به پاریسنژرمن رسید. در سال ۲۰۲۵ نیز با PSG قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شد و به نخستین بازیکن اکوادوری قهرمان این رقابتها تبدیل شد.
داستان پاچو یادآوری میکند که پشت موفقیتهای بزرگ فوتبالیستها، گاهی روایتهایی بسیار شخصی و دردناک پنهان است؛ روایتی که برای پاچو با اولین بازی حرفهای آغاز شد و نام مادرش را برای همیشه با شماره ۵۱ به فوتبال او پیوند زد.
