باشگاه خبرنگاران جوان - رادارهای برد بلند، یکی از مهمترین اجزای معماری هوایی آمریکا در منطقه هستند؛ سامانههایی که با کشف زودهنگام موشکها و هواگردها، اطلاعات مربوط به مسیر، سرعت و نوع تهدید را به مراکز فرماندهی و سامانههای رهگیر منتقل میکنند. رادارهایی مانند FPS-۱۳۲ برای هشدار زودهنگام در برابر موشکهای بالستیک و AN/TPY-۲ برای شناسایی و رهگیری دقیقتر اهداف و پشتیبانی اطلاعاتی از سامانه تاد به کار گرفته میشوند.
از کار افتادن این رادارها به معنای نابودی مستقیم سامانههای رهگیر نیست، اما میتواند زمان هشدار، دقت شناسایی و توان تفکیک اهداف واقعی از اهداف فریبدهنده را کاهش دهد. هدف قرار گرفتن لایههای راداری، در نتیجه، میتواند پوشش دفاعی را با شکاف مواجه کند؛ شکافی که واکنش سامانههایی مانند تاد را دشوارتر کرده و مسیر عبور موشکها و پهپادها به سمت پایگاهها و مراکز حساس را برای شبکه دفاعی آمریکا پیچیدهتر میکند.
