در یکی از روزهای بازداشت حضرت آیتاللهالعظمی شهید سید علی حسینی خامنهای، همزمان با فرارسیدن ماه محرم، فضای زندان به محفلی برای اقامه نماز جماعت و تبیین نهضت عاشورا تبدیل شد. ایشان در کتاب «خون دلی که لعل شد»، خاطرهای از برپایی نماز جماعت برای نظامیان زندانی و واکنش مأموران رژیم پهلوی به این مراسم را روایت میکنند؛ روایتی که نشان میدهد تلاش ساواک برای جلوگیری از نفوذ معنوی ایشان، به افزایش همدلی زندانیان با وی انجامید.
در فصل نهم کتاب با عنوان «کاخ سفید» آمده است:
«در همان نخستین روزهای زندان، ماه محرم سال ۱۳۸۷ قمری فرا رسید. قاسمی با من برای برپایی شعائر اسلامی در زندان همکاری میکرد. زندانیان را به برپایی نماز جماعت ترغیب میکرد. من امام جماعت نظامیان زندانی بودم و پس از نماز برایشان سخنرانی و وعظ میکردم. قاسمی هم بعد از من روضه میخواند.
چند شبی وضع به همین منوال ادامه یافت. یک شب افسر مسئول زندان وارد شد و دید نظامیان زندانی پشت سر یک زندانی سیاسی نماز میخوانند. انتظار داشت وقتی وارد زندان میشود سربازان به حالت آمادهباش بایستند و به او سلام نظامی بدهند؛ اما همه رویشان به سوی قبله بود و هیچکس به او اعتنایی نکرد. مشاهده این صحنه بر او گران آمد و خشمگین از زندان بیرون رفت.
وقتی نماز تمام شد، یکی از مسئولان زندان نزد من آمد و گفت شما اجازه ندارید نماز جماعت برپا کنید و برای نظامیها حرف بزنید. این ممنوعیت به نفع من بود؛ زیرا همدلی نظامیان با من بیشتر شد و به آنها گفتم به جلساتتان هر شب ادامه دهید و طی آن صفحاتی از کتاب «آنجا که پیروز است» را بخوانید. این کتاب حاوی تحلیلی از انقلاب امام حسین(ع) و شرح حال شهدای کربلاست.»
منبع: فارس
